اثر ديابت بر روي كليه ها: علائم، علائم زودرس و دیررس بیماری کلیه، عوارض و درمان

وقتی عروق خونی کلیه ها آسیب می بینند ، کلیه های شما نمی توانند خونتان را به خوبی تصفیه کنند . در نتیجه بیشتر از آنچه که باید ، اب و نمک در بدنتان جمع می شود و باعث افزایش وزن و تورم قوزک پا می شود .

14135109252692541392365410011219323262253113

دیابت می تواند به کلیه ها ، چشم ها ، اعصاب ، قلب و عروق خونی شما آسیب رسانده و خطر حملات قلبی ، سکته مغزی و بیماری مزمن کلیه را افزایش می دهد . در دیابت ، عروق خونی کوچک آسیب می بینند . برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد درمان دیابت بر روی لینک کلیک نمایید. وقتی عروق خونی کلیه ها آسیب می بینند ، کلیه های شما نمی توانند خونتان را به خوبی تصفیه کنند . در نتیجه بیشتر از آنچه که باید ، اب و نمک در بدنتان جمع می شود و باعث افزایش وزن و تورم قوزک پا می شود . ممکن است پروتئین در ادرارتان ظاهر شود .
دیابت همچنین ممکن است به سیستم عصبی بدنتان آسیب برساند . این امر می تواند باعث اشکال در تخلیه مثانه بشود . فشار حاصل از پر بودن مثانه می تواند به کلیه ها پس زده و به آنها آسیب برساند . همچنین ، اگر ادرار به مدت طولانی در مثانه بماند می تواند باعث ایجاد عفونت بشود چون باکتری ها در ادراری که حاوی مقدار زیادی قند است ، به سرعت رشد می کنند .
حدود ۳۰ در صد بیماران مبتلا به دیابت نوع ۱ و ۱۰ تا ۴۰ درصد بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ نهایتا ًدچار نارسایی کلیه خواهند شد. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد درمان دیابت نوع دو بر روی لینک کلیک نمایید.

علائم زودرس بیماری کلیه در بیماران دیابتی

زودرس ترین علامت بیماری کلیوی ناشی از دیابت، افزایش ترشح آلبومین در ادرار است. این علامت خیلی قبل از این که آزمایشات معمول، بیماری کلیه را نشان دهند ، ظاهر می شود بنابراین مهم است که شما این آزمایش را سالیانه انجام دهید. افزایش وزن و تورم قوزک پا ممکن است ایجاد شود. شب ها بیشتر به دستشویی می روید. فشار خونتان ممکن است خیلی بالا برود. پس به عنوان یک فرد دیابتی حداقل سالی یک مرتبه فشار خونتان را اندازه گیری کرده و آزمایش خون و ادرار انجام دهید. این امر باعث کنترل بهتر بیماری و درمان به موقع فشار خون و بیماری کلیه خواهد شد. کنترل دائم دیابت می تواند خطر ایجاد بیماری کلیوی شدید را کمتر کند .

علائم دیررس بیماری کلیه در بیماران دیابتی

با نارسا شدن کلیه ها ، اوره و کراتی نین خونتان بالا خواهد رفت . همچنین ممکن است دچار تهوع ، استفراغ ، کاهش اشتها ، ضعف ، خستگی مفرط ، خارش ، گرفتگی عضلانی ( به خصوص در ساق پا ) و کم خونی شوید . ممکن است نیازتان به انسولین کم بشود چون کلیه های ناسالم نمی توانند انسولین را به طور کامل دفع کنند لذا انسولین در بدن تجمع پیدا می کند . اگر دچار هر یک از این علائم شدید با پزشک خود تماس بگیرید .

علائم بیماری کلیه در بیماران دیابتی

آلبومین / پروتئین در ادرار
بالا رفتن فشار خون
تورم قوزک و ساق پاها ، گرفتگی عضلات ساق پا
نیاز به دفع ادرار در طول شب
بالا رفتن اوره و کراتی نین خون
کاهش نیاز به انسولین یا داروهای خوراکی ضد دیابت
ضعف و بی حالی صبحگاهی ، تهوع و استفراغ
رنگ پریدگی و کم خونی
خارش

عوارض بیماری کلیوی

در مراحل بعدی، یعنی وقتی بیماری کلیوی پیشرفت کرد یا بهتر بگوییم وقتی دیابت کنترل نشده آسیب بیشتری به کلیه‌ها وارد کرد، دفع آلبومین هم بالا می‌رود و به بیش از 300 میلی‌گرم در ادرار بیست و چهار ساعت می‌رسد و ممکن است حتی تا چند گرم در روز هم دیده شود و به تدریج در طی سال‌های بعدی در صورت کنترل نشدن دیابت، به نارسایی کلیه‌ها منجر شود.

وقتی کلیه‌ها نارسا شوند، در واقع اوره و کراتینین خون بیمار افزایش می‌یابد و فعالیت کلیه‌ها برای دفع سموم بدن کاهش می‌یابد و رفته‌رفته به جایی می‌رسد که در اثر ناکارآمدی کلیه‌ها و نارسا شدن‌شان، فرد نیازمند دیالیز و پیوند کلیه می‌گردد. این وضعیت زمانی اتفاق می افتد که فقط 10 تا 15 درصد کلیه های بیمار کار می کنند. فاصله زمانی معمول بین شروع آسیب کلیوی ناشی از دیابت و نارسایی پیشرفته کلیه حدود 5 تا 7 سال است .
تاکید و توصیه پزشکان بر این است که افراد مبتلا به دیابت حتما حتما قند خون خود را تحت کنترل داشته باشند و با این کار از بروز عوارض دیابت جلوگیری کنند.
بد نیست بدانید در مرحله دفع آلبومین به مقدار کم (میکروآلبومینوری) امکان دارد مشکلات و نوسان‌های فشار خون در افراد به وجود آید. به وجود آمدن فشار خون در بیماران دیابتی نوع یک می‌تواند پزشک را متوجه درگیری احتمالی کلیه‌ها کند.

درمان

کلیه های شما بهتر کار خواهند کرد و طول عمرشان بیشتر خواهد شد اگر :
قند خونتان به خوبی کنترل باشد
فشار خونتان به خوبی کنترل باشد
عفونت ادراری تان درمان شود
اشکالات احتمالی موجود در سیستم ادراری اصلاح شود
از مصرف داروهایی که ممکن است به کلیه ها آسیب برسانند پرهیز شود ( به ویژه مصرف بیش از حد و بدون نسخه داروهای ضد درد ) .
اگر هیچ یک از علائم وجود نداشته باشد ، پزشک شما سعی خواهد کرد تا کار کلیه هایتان را حتی الامکان حفظ کند . استفاده از داروهای ضد فشار خون که مهار کننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین هستند ( مثل کاپتوپریل ، انالاپریل ) ، به آهسته کردن سیر نارسایی کلیه کمک می کنند .

متخصص کلیه که نفرولوژیست نامیده می شود ، با کمک شما ، خانواده و متخصص تغذیه ، یک برنامه درمانی برای شما طراحی می کند . دو چیز برای حفظ سلامتی کلیه های شما اهمیت دارد : یکی کنترل فشار خون و دیگری رعایت رژیم غذایی دیابتی – کلیوی . محدود کردن پروتئین رژیم غذایی نیز مفید است . شما با کمک متخصص تغذیه می توانید برای رژیم غذایی خود برنامه ریزی کنید .

اگر درمان را زود شروع کنیم و در مرحله میکروآلبومینوری متوجه مشکل شویم، می‌توانیم از پیشرفت ضایعات کلیوی جلوگیری کرده و یا سیر آن را بسیار کند کنیم. پس علاوه بر قند خون باید فشار خون خود را به طور دقیق کنترل کنید.
هدف پزشکان این است که فشار خون در بیماران دیابتی به عدد کمتر از 13 روی 8 برسد. اگر دفع آلبومین (آلبومینوری) زیاد باشد حتی باید فشار خون را به کمتر از 12 روی 75 رساند. فشار خون بالاتر از این اعداد می‌تواند به بدتر شدن ضایعات کلیوی منجر شود.
برای ثابت نگه داشتن فشار خون شما در این مرحله امکان دارد برایتان داروهایی مانند کاپتوپریل و انالاپریل تجویز شود که این داروها علاوه بر فشارخون، بر دفع آلبومین کلیه‌ها نیز موثرند. پس لطفا از این که پزشک شما چنین داروهای فشارخونی را تجویز می‌کند، در حالی که شما افزایش فشارخون ندارید، تعجب نکنید و خودسرانه مصرف آنها را کم و زیاد یا قطع ننمایید.

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)

دیابت بارداری: نشانه‌ها و کنترل بیماری

دیابت بارداری یکی از انواع دیابت است که در این دوران بروز می کند و در اغلب موارد نیز با خاتمه بارداری از بین می رود، اما از آنجا که ابتلا به دیابت در دوران حاملگی جزء بارداری‌ های پرخطر محسوب می ‌شود و بی ‌توجهی به درمان و کنترل آن پیامدهای جد‌ی‌ بر‌ای مادر و جنین به دنبال‌ دارد، پیگیری آن بسیار حائز اهمیت است. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد درمان دیابت بر روی لینک کلیک نمایید. همچنین برای آگاهی از درمان دیابت نوع دو نیز می‌توانید بر روی لینک آن کلیک نمایید.

%d8%b3%db%8c

دیابت حاملگی یکی از حالات بارداری پرخطر محسوب می ‌شود و مبتلایان به این بیماری باید بیشتر از دیگران مراقب باشند.

این بیماری معمولاً بعد از هفته 28 بارداری در فرد ‌ایجاد می ‌شود و این افراد ممکن است قبل از بارداری نشانه ‌‌ای از دیابت نداشته باشند و بعد از بارداری هم اغلب دیابت آنها از بین‌ خواهد رفت و دیگر نیازی به تزریق انسولین نخواهند داشت.
دیابت بارداری از اختلالات مهم دوران بارداری است که 2 تا 7 درصد زنان باردار به آن مبتلا می‌شوند. برخی افراد تصور می‌کنند فقط زنانی که پیش از بارداری به دیابت مبتلا بوده‌اند، در دوران بارداری این بیماری را تجربه می‌کنند، در حالی که دیابت حاملگی نوعی دیابت است که ناگهان در دوران بارداری بروز می‌کند… زنانی که در بارداری قبلی خود، قندخون بالا یا نوزاد با وزن بالا داشته‌اند، سابقه مرگ داخل رحمی جنین بدون علت مشخص و زنان چاق با BMI بالای 30، بیشتر در معرض خطر ابتلا به دیابت بارداری قرار دارند. علاوه بر این، زنانی که پدر و مادر مبتلا به دیابت دارند نیز در معرض خطر هستند. اگر قبل از بارداری مراجعه کرده باشند، قندخون آنها را کنترل می‌کنیم، قند خون بعد از غذا و هموگلوبین A1C هم بررسی می‌شود اما اگر در زمان بارداری مراجعه کنند، در سه ماهه اول بارداری قندخون آنها آزمایش می‌شود. در صورتی که نتیجه این آزمایش‌ها طبیعی بود، به خانم باردار توصیه می‌کنیم رژیم غذایی مناسبی داشته باشد. در هفته 24 تا 28 بارداری مجددا هم قندخون ناشتا و هم تست تحمل گلوکز گرفته می‌شود.
ممکن است زن باردار، هیچ یک از علایم خطر را نداشته باشد، اما به دیابت بارداری مبتلا شو.
بارداری خود یک عامل خطر برای بروز دیابت است.بنابر این از زنانی که هیچ یک از علایم خطر ابتلا به دیابت بارداری را نداشته باشند تست غربالگری گرفته می‌شود.

این افراد در هفته 24 تا 28 بارداری بهتر است از نظر ابتلا به دیابت بررسی ‌شوند. در این زمان از مادران باردار تست 50 گرم گلوکز گرفته می‌شود به‌گونه‌ای که 50 گرم گلوکز به آنها داده و بعد از یک ساعت میزان قندخونشان بررسی می‌شود، اگر بالای 130 میلی گرم در دسیلی تر بود، لازم است تست تحمل گلوکز بدهند. در زنانی که پدر و مادرشان مبتلا به دیابت نوع2 هستند، احتمال ابتلا به دیابت بارداری بیشتر است.

نشانه‌های دیابت بارداری

دیابت بارداری یک نوع از بیماری دیابت است که در طی دوران بارداری در زنان بروز می کند و معمولا بعد از تولد نوزاد برطرف می شود. علائم دیابت بارداری شبیه علائم بقیه انواع دیابت است.

در طی عمل هضم غذاها در دستگاه گوارش، کربوهیدرات ها به گلوکز تبدیل می شوند. گلوکز وارد جریان خون می شود و توسط هورمونی به نام انسولین که از لوزالمعده ترشح می شود، به داخل سلول های بدن منتقل می شود تا بسوزد و انرژی تولید کند.

در بیماران مبتلا به دیابت، انسولین به مقدار کافی تولید نمی شود و یا این که سلول ها نمی توانند از انسولین استفاده کنند و گلوکز وارد سلول ها نمی شود، در نتیجه میزان گلوکز (قند) خون بالا می رود.

دیابت بارداری یک نوع از بیماری دیابت است که در طی دوران بارداری در زنان بروز می کند و معمولا بعد از تولد نوزاد برطرف می شود.

دیابت بارداری در 3 تا 6 درصد زنان باردار دیده می شود و معمولا در سه ماهه دوم بارداری شروع می شود.

علائم شایع دیابت بارداری شبیه سایر نشانه های مرتبط با بارداری است. لذا تشخیص آن سخت است.

اگر هر یک از علائم زیر را در خودتان مشاهده کردید به پزشک مراجعه کنید تا آزمایش سنجش قند خون را برای شما بنویسد.

1- افزایش اشتها

پرخوری از علائم دیابت بارداری است، ولی علی رغم آن زن باردار ممکن است دچار کاهش وزن شود.

بدن در پاسخ به میزان بالای هورمون انسولین در خون، انسولین بیشتری را تولید و ترشح می کند. یک تاثیر انسولین این است که اشتها را زیاد می کند، در نتیجه میزان بیشتر انسولین، گرسنگی را بیشتر می کند.

2- تشنگی زیاد

زن باردار مبتلا به دیابت بارداری دچار تشنگی زیاد می شود، زیرا بدن برای رقیق کردن گلوکز بالا در خون، آب و مایعات بیشتری طلب می کند.

همچنین بدن برای رقیق کردن خون، مایعات را از بافت ها به سمت خون بیرون می کشد؛ بعنوان مثال آب عدسی چشم را خارج می کند. این عمل مسیر تمرکز بینایی را تحت تأثیر قرار داده و باعث تاری دید می شود.
وقتی نوسانات قند خون زیاد شود باعث احساس خستگی می گردد، زیرا بدن نمی تواند به طور مناسب از قند خون (گلوکز) به عنوان سوخت برای تولید انرژی استفاده کند. لذا انرژی بدن کم می شود

3- پرادراری

مصرف زیاد مایعات در اثر تشنگی زیاد باعث می شود زن باردار ادرار زیادی از بدن دفع کند.

همچنین پرادراری یکی از علائم دیابت است، زیرا کلیه ها با افزایش حجم ادرار می خواهند قند اضافی را از خودشان دور کنند.

این دفع زیاد ادرار با دفع متناوب مقادیر کم ادرار که طی بارداری شایع است متفاوت می باشد.
دادن آزمایش ادرار میزان بالای گلوکز را در ادرار مشخص می کند.

4- عفونت ها

زمانی که بیماری دیابت توانایی مبارزه بدن با عفونت ها را کم می کند، زن باردار دچار عفونت های مکرری در مثانه، واژن و پوست می شود.

گلبول های سفید خون از بدن در برابر باکتری ها دفاع می کنند، ولی با افزایش قند خون در دیابت، این گلبول ها نمی توانند به طور طبیعی عمل کنند. در نتیجه قدرت دفاعی بدن کم می شود.

همچنین یک خانم باردار مبتلا به دیابت بارداری می تواند دچار عفونت قارچی در واژن یا پوست شود.

تعداد کمی قارچ به طور طبیعی در ناحیه واژن وجود دارد. در دیابت بارداری، ترشحات واژن و ادرار حاوی گلوکز (قند) بیشتری هستند. در نتیجه قارچ های واژن، به عنوان غذا از گلوکز استفاده کرده و تکثیر پیدا می کنند.

در اثر قند خون بالا سیستم ایمنی بدن در معرض خطر قرار می گیرد و باعث می شود سلول های قارچ به عفونت قارچی تبدیل شوند.

دیابت باعث رشد زیاد قارچ کاندیداآلبیکانس می شود، در نتیجه فرد دچار عفونت های مکرر قارچی می گردد.

5- قند خون بالا

زمانی که یک خانم باردار علامت قابل توجهی از دیابت بارداری را نشان ندهد و علائم آن شبیه علائم بارداری عادی باشند، انجام آزمایشات تشخیص دیابت بارداری، به عنوان بخشی از مراقبت های پیش از زایمان برای زنان در معرض خطر بین هفته های 24 تا 28 بارداری لازم است.

برای این تشخیص (غربالگری)، پزشک آزمایش خون را برای اندازه گیری میزان گلوکز خون برای خانم باردار تجویز می کند.

6- تغییرات غیرعادی وزن

یک خانم باردار به طور متوسط در سه ماهه دوم بارداری، نیم کیلوگرم وزن در هفته اضافه می کند، ولی اگر خیلی بیشتر وزن اضافه کرد، یا افزایش وزن او متوقف شد و یا وزنش کم شد، باید به پزشک متخصص خودش مراجعه کند.

7- احساس خستگی

اگر سلول های بدن نتوانند از هورمون انسولین استفاده کنند، در نتیجه گلوکز نمی تواند وارد سلول ها شود و میزان آن در خون بالا می رود در نتیجه بدن مجبور می شود برای تأمین انرژی مورد نیاز سلول ها، عضلات و ذخایر چربی بدن را بسوزاند.

بنابراین زن باردار در اثر کاهش بافت ها و عضلات بدن دچار کاهش وزن و خستگی و بیحالی دائمی می شود، چون این عمل باعث می شود بدن انرژی بیشتری مصرف کند.

همچنین وقتی نوسانات قند خون زیاد شود باعث احساس خستگی می گردد، زیرا بدن نمی تواند به طور مناسب از قند خون (گلوکز) به عنوان سوخت برای تولید انرژی استفاده کند. لذا انرژی بدن کم می شود.

کنترل بیماری

برای کنترل دیابت بارداری اقدامات به شرح زیر توصیه می گردد:
• پایش منظم سطح قند خون در طی روز (در مراحل اولیه توصیه می گردد که 4 بار در روز قند خون را با دستگاههای اندازه گیریقند خون کنترل نمایید: قبل از صبحانه و 2 ساعت پس از هر وعده غذایی، برخی مواقع پایش قند خون قبل از همه وعده های غذایی نیز ممکن است لازم گردد. البته بعد از طی مرحله حاد نیاز به این میزان اندازگیری نخواهد بود)
• بررسی ادرار به منظور وجود کتونها (یک نوع اسید که وجود آن در ادرار نشان می دهد دیابت شما تحت کنترل نمی باشد)
• از رهنمودهای غذایی ای که پزشک معالجتان به شما دستور داده است ، پیروی کنید . نظم غذایی یکی از مهمترین موارد در کنترل قند خون در طی ساعات روز خواهد بود. بر همین اساس از شما خواسته می شود تا دریافت کالری تان را در چند نوبت در طی روز توزیع کنید.
• پس از کسب اجازه پزشک معالجتان، فعالیت بدنی و ورزش داشته باشید. داشتن پیاده روی به طور منظم در کنترل سطح قند خون بسیار مفید خواهد بود. برای جلوگیری از بروز عوراض در تعیین و نوع فعالیت بدنی حتما با پزشکتان مشورت نمایید.
• روند افزایش وزنتان را بررسی کنید. در طی دوران بارداری میزان افزایش وزن باید بین 7- 14 کیلو باشد. در افرادی کهبارداری را با چاقی و افزایش وزن آغاز می نمایند این میزان افزایش وزن بویژه در صورت ابتلا به دیابت بارداری باید حداقل باشد.
• در صورت نیاز انسولین مصرف کنید . انسولین تنها داروی دیابتی است که مصرف آن در طی بارداری در صورت عدم کنترلقند خون توصیه می گردد.
• افزایش فشار خونتان را کنترل کنید.

پایش قند توسط خود بیمار

پایش سطح گلوکر خونتان در طی دفعات معین در طی روز به شما کمک می کند تا تخمین بزنید که آیا الگوی رژیم غذایی و فعالیت بدنی ای که دارید برای کنترل سطح قند خون شما مفید است و یا نیاز به تجویز انسولین اضافی برای حفظ رشد و نمو صحیح در فرزندتان می باشد. پزشک معالجتان از شما خواهد خواست که گزارش های ثبت مصرف غذای روزانه خود را حفظ کنید و نیز از شما خواهند خواست که با ثبت مصرف قند و شکر خانگی خود، از مصرف بی رویه قندهای ساده پرهیز نمایید.
پایش قند خون شما شامل مراحل پیچیده ای نخواهد بود: با ایجاد خراش ظریف در نوک انگشتتان با یک ابزار نوک تیز ( لانست: ابزاری شبیه یک سوزن کوچک و نوک تیزکه دردی را برای شما به همراه نخواهد داشت) و چکاندن یک قطره خون بر روی صفحه باریک تست و استفاده از یک گلوکو متر ( ابزار پایش گلوکز خون ) می توانید میزان قند خون خود را براحتی تعیین نمایید. نتایج را در دفترچه گزارش روزانه خود ثبت نمایید و سپس ابزار های یکبار مصرف استفاده شده را ( سر سوزن و صفحه تست ) را دور بریزید ( در یک حفاظ یا قوطی پلاستیکی محکم و مناسب). در هنگام مراجعه مجدد به پزشکان دفتر ثبت قند خون خود را به همراه داشته باشید. بر آن اساس پزشک شما خواهد توانست قند خونتان را ارزیابی کند که آیا گلوکز خون شما به خوبی کنترل شده است و یا خیر و نیز می تواند تخمین بزند که آیا نیاز به ایجاد تغییراتی در برنامه درمانی شما هست و یا خیر؟
در هنگام خرید گلوکومتر پزشک شماو یا داروساز در داروخانه به شما نشان خواهد داد که چگونه از گلوکز متر ( ابزار پایش گلوکز خون) استفاده کنید. هدف از این بررسی ها و پایش ها این است که تا حد امکان قند خون در سطحی نزدیک به سطح نرمال حفظ گردد.
سطوح طبیعی قند خون در دوران بارداری با افراد دیگر متفاوت است. میزان طبیعی این سطوح به شرح جدول زیر هستند:

سطوح طیبیعی قند زمان تست
سطوح گلوکز پلاسمای خون کمتر از 105
سطوح گلوکز خون کامل کمتر از 95
قبل از صبحانه

سطوح گلوکز پلاسمای خون کمتر از 130
سطوح گلوکز خون کامل کمتر از 120

2ساعت پس از وعده غذایی
اگر با اجرای برنامه درمانی نتایج بالا حاصل نگردند، آن موقع پزشک شما انسولین درمانی را شروع می نماید.

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)

دیابت بی مزه: نشانه‌ها و علل دیابت بی مزه و درمان آن

دیابت بی مزه نوعی بیماری است که طی آن، مقدار زیادی از مایع رقیق شده به صورت ادرار از بدن بیمار دفع می شود.

images
عوامل متعددی سبب بروز این بیماری در افراد می شود. دیابت بی مزه در موارد زیادی از دوران بچگی یا اوایل بزرگسالی (حدود ۲۰ سالگی) شروع می شود و در مردان شایع تر از زنان است. منشا بروز این بیماری، اختلال در عملکرد غده هیپوفیز مغز است و هر عاملی که موجب بیماری یا نقص عملکرد هیپوفیز شود، باعث بروز دیابت بی مزه می شود. از مهم ترین عوامل بروز این بیماری می توان به وجود تومورهای هیپوفیز یا هیپوتالاموس اشاره کرد. اعمال جراحی روی هیپوفیز یا هیپوتالاموس یا استفاده از مواد رادیواکتیو و اشعه درمانی تومورهای مغزی را نیز باید از علل دیگر این بیماری دانست. عامل دیگر، صدمه شدید به سر در اثر تصادف یا ضربه مغزی است که اغلب با شکستگی جمجمه همراه است.
عامل دیگر، مرگ مغزی و ایست قلبی تنفسی در افراد است که با تاثیر روی سلول های مغزی موجب بروز دیابت بی مزه می شود. در برخی موارد نیز هیچ کدام از عوامل بالا در بیمار دیده نمی شود اما فرد به این بیماری مبتلا است. این بیماران به طور معمول از دوران کودکی گرفتار این بیماری شده اند و اگر هیچ عامل محرک بیماری را با خود به همراه نداشته باشند، به عنوان بیماران ناشناخته طبقه بندی می شوند. علایم مهم این بیماری عبارتند از از پرادراری، تشنگی و پرنوشی که تقریبا در تمام بیماران مبتلا به دیابت بی مزه دیده می شود. در نوع شدید بیماری، حجم زیادی از مایعات بدن به صورت ادرار از بدن بیمار دفع می شود که گاهی این مقدار به حدود ۱۶ تا ۲۴ لیتر در روز می رسد و بیمار نیاز به ادرار کردن در هر ۳۰ تا ۶۰ دقیقه دارد. در این حالت، ممکن است کم آبی شدید موجب بروز ضعف، تب، مشکلات روانی و جسمی شدید و حتی مرگ شود. به همین علت در برخورد با این بیماران باید آنها را به سرعت به مراکز درمانی منتقل کرد تا علت بروز بیماری مشخص و سپس با درمان ابتدایی موجب جلوگیری از بروز عوارض بیماری در شخص شویم و درنهایت با بررسی دقیق، علت اصلی بروز بیماری کشف و درمان شود.جهت کسب اطلاعات در مورد درمان دیابت بر روی لینک کلیک نمایید. همچنین جهت کسب اطلاعات بیشتر در مورد درمان دیابت نوع دو نیز می‌توانید بر روی لینک مورد نظر کلیک نمایید.

نشانه های دیابت بی مزه

علایم بیماری دیابت بی مزه به ندرت، خود به خود و در اثر مصرف بیش از حد آب ایجاد می شوند. ممکن است این بیماری اکتسابی، فامیلی، با علت ناشناخته، عصبی، با منشاء کلیوی یا با عامل روانی باشد. حجم ادرار ۲۴ ساعته به بیش از ۵۰ میلی لیتر بر حسب هر کیلوگرم وزن بدن یا (بیش از ۱۰ لیتر) می رسد و در نتیجه تکرر ادرار، بی اختیاری ادرار در شب و یا ادرار بیش از حد در هنگام شب ایجاد می شود که ممکن است به اختلال خواب و خستگی یا خواب آلودگی در طول روز منجر شود. علل متعددی می توانند موجب بروز دیابت بی مزه با منشاء هیپوفیز و یا با منشاء کلیوی شوند. از شایع ترین علل دیابت بی مزه ضربه مغزی یا جراحی های انجام شده در جمجمه است.
تشخیص دیابت بی مزه با استفاده از آزمایش محرومیت آب صورت می گیرد که در اثر آن حجم ادرار، افزایش و اسمولالیته آن کاهش پیدا می کند.
درمان دیابت بی مزه در موارد خفیف بیماری ضروری نیست. در موارد شدیدتر، از وازوپرسین به شکل تزریق در داخل عضله یا اسپری بینی استفاده می شود. داروهای ادرارآور تیازیدی گاهی با تخلیه نمک، دفع ادرار را تا ۵۰ درصد کاهش می دهند.
شیرخواران ،بچه های کوچک و افراد مسن به ویژه نسبت به عوارض خطرناک ناشی از کم آبی بدن آسیب پذیر هستند و از این رو پایش بسیار دقیق در موارد مشکوک بیماری، به ویژه پس از جراحی یا ضربه مغزی ضرورت دارد.

علل دیابت بی مزه

1- کاهش ترشح هورمون تغلیظ کننده ادرار از غده هیپوفیز خلفی. این هورمون، آنتی دیورتیک (ضد ادرار) یا ADH نام دارد.

کاهش ترشح این هورمون می‌تواند به علل زیر رخ دهد:
– صدمه به سر که منجر به آسیب غده هیپوفیز شود
– تومور غده هیپوفیز
– تومورهای مغزی که به غده هیپوفیز فشار وارد آورند
– عفونت مغز مثل آنسفالیت یا مننژیت
– پس از جراحی هیپوفیز
– خونریزی درون جمجمه
– آنوریسم (بیرون‌زدن دیواره رگ‌ها)

2- هورمون آنتی دیورتیک به علت ابتلا به برخی بیماری‌های کلیوی، تاثیر لازم را بر بدن نمی‌گذارد مثلا در دیابت نوروژنیک، کلیه به هورمون ADH پاسخ نمی دهد.

همچنین می توان گفت دیابت بی‌مزه هم علل ژنتیک و هم غیرژنتیک دارد.
اشکال در ترشح هورمون ممکن است علت ژنتیک داشته باشد یا از تغییرات سیستم ایمنی بدن علیه غده هیپوفیز خلفی ناشی شود.
مشکلات کلیه هم امکان دارد منشاء ژنتیک یا اکتسابی داشته باشد.
بیمار مبتلا به دیابت بی مزه به شدت احساس تشنگی می‌کند به گونه‌ای که شب‌ها به عللی مانند تشنگی یا احساس دفع ادرار از خواب بلند می‌شود
به طور طبیعی پلاسما در کلیه در جریان است و به نفرون‌های کلیوی وارد و مقدار زیادی از آن بازجذب و مقدار کمی از آن به صورت ادرار دفع می‌شود.

اگر هورمون آنتی دیورتیک کم ترشح شود یا به خوبی عمل نکند، بیشتر پلاسمای وارد شده به کلیه‌ها، دفع می‌شود و به جریان خون باز نمی‌گردد، در نتیجه غلظت سدیم خون افزایش می‌یابد.

بیمار در این شرایط به شدت احساس تشنگی می‌کند به گونه‌ای که شب‌ها به عللی مانند تشنگی یا احساس دفع ادرار از خواب بلند می‌شود. علاوه برآن حجم خون او کاهش می‌یابد.

درمان:

اقدامات‌ آزمایشگاهی‌ تشخیصی‌ مثل‌ آزمایش‌ محرومیت‌ از آب‌ برای‌ تعیین‌ سطح‌ هورمون‌ ضدادراری‌. این‌ اقدامات‌ باید تحت‌ نظارت‌ دقیق‌ پزشک‌ انجام‌ شوند. درمان‌ شامل‌ کنترل‌ تعادل‌ آب‌ و الکترولیت‌ و پیشگیری‌ از کم‌آبی‌ و نیز شناسایی‌ و رفع‌ علت‌ دیابت‌ بیمزه‌ است‌. وزن‌ خود را روزانه‌ ثبت‌ کنید. یک‌ دست‌بند یا گردن‌ آویز همراه‌ داشته‌ باشید که‌ نشاندهنده‌ بیماری‌ شما و داروهایی‌ که‌ دریافت‌ می‌کنید باشد.

داروها:

برخلاف انواع دیابت دیگر که اغلب انسولین تجویز می‌شود داروی دیگری در دیابت بی مزه تجویر می‌شود. هورمون‌ ضدادراری‌ صناعی‌ به‌ صورت‌ قطره‌ بینی‌، پودر، یا به‌ شکل‌ تزریقی‌ ممکن‌ است‌ تجویز شود.

فعالیت‌:

محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد.

رژیم‌ غذائی‌:

رژیم‌ خاصی‌ توصیه‌ نمی‌شود. تا حدی‌ که‌ احساس‌ نیاز دارید آب‌ بنوشید.

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)

گرفتگی عروق قلب: علت، علائم و درمان

بیماری ” گرفتگی رگ‌های قلب (تصلب شرایین)” به معنای تجمع پلاک‌ها در داخل شریان‌های خون است. این شریان‌ها سرخرگ‌های خونی هستند که خون غنی از اکسیژن را به قلب و سایر قسمت‌های بدن شما منتقل می‌سازند. پلاک‌ها، از چربی، کلسترول، کلسیم، و سایر مواد موجود در خون تشکیل شده‌اند. با گذشت زمان، این پلاک‌ها سفت شده و باعث تنگ شدن شریان‌ها می‌شود. در نتیجه جریان خون غنی از اکسیژن، به اندام‌ها و سایر قسمت‌های بدن شما محدود می‌گردد. گرفتگی رگ‌های قلب (تصلب شرایین) می‌تواند به مشکلات جدی از جمله حمله قلبی، سکته، یا حتی مرگ منجر شود. جهت کسب اطلاعات بیشتر در مورد آنژیوگرافی قلب بر روی لینک کلیک نمایید.

download

علت گرفتگی عروق قلب:

معمولا تصور میشود تنها عامل گرفتگي عروق كرونر چربي زیاد خون است كه درديواره داخلي رگها رسوب كرده وباعث انسداد آنها ميشود. اما شمار زیادی از افراد كه هيچوقت داراي چربي خون بالا نبوده ، ازتحرك كافي برخورداربوده واصلا اهل سيگارهم نبوده اند ، درسنين 35 و 40 سالگي دچارگرفتگي عروق كرونر قلب شده وكارشان به عمل جراحي قلب كشيده شده است . همچنین بالعکس افراد متعددی هستند که چربیهای زیادی مصرف کرده اند ، تحرک یا ورزش خاصی هم نداشته اند وحتی در سنین بالا هم هرگز دچار گرفتگی عروق نشده اند .
پس عامل ياعوامل ايجاد اين بيماري چيست وچگونه ميتوان ازابتلا به آن پيشگيري نمود ؟
در پاسخ گفته میشود مساله قابل تامل نوع چربی های مصرف شده است ، هر نوع چربی باعث گرفتگی عروق نمیشود بلکه فقط تكه‌های‌ بافت‌ چربی‌دار، كه‌ حاوی‌ لیپوپروتئین‌ كم‌چگال‌ (همان‌ كلسترول‌ بد) هستند و به‌ دیواره‌ سرخرگ‌ آسیب‌ می‌رسانند، اغلب‌ در محل‌ اتصال‌ و انشعاب‌ سرخرگ‌ها رسوب‌ می‌كنند و موجب انسداد عروق میشوند . تشكیل‌ این‌ رسوبات‌ شاید حتی‌ در اوایل‌ جوانی‌ آغاز شود. با تجمع‌ چربی های زاید ‌، انعطاف‌پذیری‌ سرخرگ‌ كم‌ و فضای‌ داخلی‌ آن‌ تنگ‌تر می‌شود. در نتیجه‌ ازمقدار عادی جریان‌ خون‌ کاسته می شود . از طرفی‌ این‌ رسوبات‌ ممكن‌ است‌ شكاف‌ بردارند یا پاره‌ شوند و روی‌ آنها لخته‌ خونی‌ تشكیل‌ شود كه‌ در نتیجه‌، رگ‌ بیشترمسدود می‌شود .
این چربیهای زائد که باعث انسداد عروق میشوند چطور و چگونه وارد جریان خون میشوند ؟
پاسخ : چربیهای زائد آسیب رسان معمولا درساخت روغنهای نباتی (مایع و جامد ) صنعتی و غیر اورگانیک بکارگیری میشوند بنابراین اشخاصی که به مدت طولانی از این نوع روغنها استفاده میکنند ، چربی{ بد } خون آنها افزایش یافته و در نتیجه دچار گرفتگی عروق قلب میشوند .

علائم

گرفتگی رگ‌های قلب (تصلب شرایین) معمولا” علائم و نشانه‌های خاصی ندارد، مگر تا زمانی که یکی از عروق به شدت تنگ شده یا کاملا” مسدود شود. بسیاری از افراد نمی‌دانند که مبتلا به این بیماری هستند تا زمانی که دچار یک عارضه اورژانسی مانند حمله قلبی یا سکته مغزی شوند. البته برخی افراد ممکن است علائم و نشانه‌های این بیماری را داشته باشند. این علائم بستگی دارد به اینکه کدام سرخرگ مسدود شده است.

درمان

درمان تنگی یا انسداد عروق کرونری قلب سه راه دارد:اول درمان طبی (دارو درمانی ) ، دوم درمان اینترونشن غیر تهاجمی( آنژیوپلاستی و بالون زدن و گذاشتن استنت ) و سوم جراحی باز پیوند عروق کرونری (بای پس عروق کرونری قلب). که مهمترین راه درمان گرفتگی عروق قلب هنوز دارو است.
در دودسته از بیماران، درمان طبی به درمان مداخله ای (آنژیوپلاستی یا جراحی باز قلبی ) ترجیح داده می شود. توجه داشته باشید که پزشکان با سبک و سنگین کردن سود نوع درمان با عوارض احتمالی این تصمیم را می گیرند و خیلی سلیقه ای نبوده و معیار های علمی زیادی دارد وبه شدت بیماری کرونری ، مرحله بیماری، علائم بیمار و فانکشن کلاس بیمار، بیماری های همراه، سن بیمار و… بستگی دارد که از حوصله و توان این مقاله خارج است و صد البته به تصمیم و نظر بیمار هم بستگی دارد.
گروه اول بیماران کم خطر تر که درمان طبی دارویی در انها بهتر از قبول ریسک و خطر جراحی باز قلب یا حتی آنژیوگرافی و سپس بالون زدن و تعبیه استنت (اینترونشن PCI) است .
دسته دوم گروهی بیماران پر خطر برای مداخله که این بیماران برای آنها آنژیوپلاستی و تعبیه استنت و نیز عمل جراحی نامناسبند و علارغم بیماری کرونری قلب پر خطر ، بدلیل ریسک بالای مداخله (آنژیوپلاستی یا جراحی) در این بیماران ، درمان دارویی درمان مناسب خواهد بود. خیلی از بیماران فکر می کنند که اگر عمل نشوند و با درمان دارویی شوند به معنی قطع امید پزشکان بوده و زندگی دیگر تمام شده است در حالیکه اینطور نبوده و پزشکان بر اساس مطالعات قبلی و اندیکاسیون های مشخص علمی، درمان داروئی را برای بیمار مناسبتر از هر مداخله ای میدانند .
در برخی موارد این چنینی ، درمانهای جایگزین مثل بازتوانی قلب بویژه با روش فشارنده متناوب تقویت شده خارجی (EECP ) مناسب است. با پزشک خود در این مورد مشورت کنید راه‌های پیشگیری یا به تاخیر انداختن بیماری گرفتگی رگ‌های قلب (تصلب شرایین)
کنترل عوامل خطر ساز می‌تواند به پیشگیری یا تاخیر گرفتگی رگ‌های قلب (تصلب شرایین) و بیماری‌های مرتبط با آن کمک کند. هرچه عوامل خطرساز بیشتر باشد، خطر ابتلاء شما به گرفتگی رگ‌های قلب (تصلب شرایین) افزایش می‌یابد.
اقدامی که می‌توانید در این راستا انجام دهید، اتخاذ یک شیوه زندگی سالم است که می‌تواند شامل این موارد باشد:
 تغذیه مناسب برای سلامتی قلب
 فعالیت بدنی
 ترک سیگار
 کنترل وزن
اقدام دیگری که می‌تواند در پیشگیری یا تاخیر بیماری گرفتگی رگ‌های قلب (تصلب شرایین) موثر باشد، آگاهی در خصوص سابقه خانوادگی برای گرفتگی رگ‌های قلب است. اگر شما یا یکی از اعضاء خانواده شما مبتلا به بیماری‌های مرتبط با گرفتگی رگ‌های قلب (تصلب شرایین) باشد، حتما” به پزشک خود اطلاع دهید.
درمان در طب نوین :
1- در موارد سطحی استفاده از داروهای رقیق کننده خون
2- درموارد با علائم گرفتگی بیشتر، آنژیو و بالن
3- در موارد ی،عمل استنت (فنر ) گذاری در رگ قلب
4- در موارد حاد ، عمل قلب باز
پارسی طبيکي از روشهاي درمان گرفتگي عروق کرونر، عمل جراحي روي عروق کرونر و استفاده از گرافت باي پس است.
اين روش نخستين بار به وسيله کولسوو (Kolesou) جراح معروف روسي در سال 1964بر انسان انجام شد و تا امروز پيشرفت بسيار چشمگيري داشته است.
پيوند عروق قلبي در شرايط خاصي ضرورت پيدا مي کند. يکي ديگر از روشهاي درمان تنگي عروق استفاده از استنت هاست. وظيفه اصلي استنت ها باز نگه داشتن عروق بيمار و ايجاد يک مجراي مناسب براي عبور جريان خون است.
استنت ها نخستين بار در سال 1969 به وسيله دوتر (Dotter) و به منظور درمان بيماري هاي عروقي در حيوانات مورد استفاده قرار گرفتند.پس از بررسي و مطالعه کاشت استنت هايي از جنس استنلس استيل (نوعي آلياژ ضدزنگ) و نيتينول روي حيوانات که نتايج موفقيت آميزي را به همراه داشت سال 1986 اولين استنت خوداتساع از جنس استنلس استيل به صورت موفقيت آميز در عروق کرونر انسان کار گذاشته شد و تا امروز استنت ها پيشرفت بسيار چشمگيري داشته اند.

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)

آنژیوگرافی قلب: هدف، اقدامات قبل وبعد از آن، عوارض و مزایا

آنژیوگرافی قلب سابقه نسبتاً زیادی دارد؛ اولین بار حدود ۴۵ سال قبل این کار انجام شد. در آن زمان هم با وسیله‌ای به نام کاتتر، از طریق رگ دست، به رگ قلب می‌رسیدند و عکس‌برداری انجام می‌دادند.
نام آنژیوگرافی قلب برای بسیاری از بیماران ترسناک و وحشت‌انگیز است اما واقعیت این است که این روش تصویربرداری آنقدر که فکر می‌کنید هم ناخوشایند و خطرناک نیست. شاید بتوان گفت در حال حاضر میزان مرگ و میر ناشی ازآنژیوگرافی از یک درصد هم کمتر باشد اما از طرف دیگر این روش تصویربرداری اطلاعاتی را به دست می‌دهد که شاید هیچ روش دیگری قادر به مهیاکردن آنها نباشد.

download-2

آنژیوگرافی عروق کرونر به معنی عکسبرداری ا ز رگ های خونرسان قلب بااستفاده از تزریق یک ماده رنگی(حاجب) می باشد . با این روش پزشک از گرفتگی یا عدم گرفتگی سرخرگ های کرونر قلب (خون رسان) آگاهی می یابد. آنژیوگرافی یکی از دقیق ترین روشهای تشخیص بیماری عروق قلب است برای انجام آنژیوگرافی نیاز به بیهوشی نیست گاهی قبل از شروع کار یک آرامش بخش داده میشود .طول مدت آنژیوگرافی بسته به شریان مورد بررسی متفاوت است، ولی معموال بین ۱۵ تا ۴۵ دقیقه طول میکشد. با توجه به اینکه امروزه در تمام دنیا و کشور ما از شایعترین بیماری های قلبی و در راس علت مرگ و میر بیماری عروق کرونر است. هرروز روش های تشخیصی و درمانی جدیدی با موفقیت بیشتر و عوارض کمتر وارد عرصه پزشکی می شوند که بصورت روزمره بطور وسیعی در بیمارستان های مختلف استفاده می شوند . اگرچه معمولا آنژیوگرافی بدون درد و ناراحتی انجام می‌شود، اما در مواردی نیز آنژیوگرافی عوارضی دارد و هنگام تزریق ماده حاجب احساس تهوع و استفراغ، برافروختگی موقت یا گرمی به بیمار دست می‌‏دهد که به سرعت برطرف می‌شود. آنژیوگرافی معمولا یک آزمایش بی‌خطر است اما در موارد نادر اگر در حین عبور کاتتر بیمار دچار مشکل شود، معمولا می‌توان به سرعت داروهای لازم را به طور مستقیم به داخل قلب تزریق و مشکل را رفع کرد. جهت کسب اطلاعات در مورد درمان گرفتگی عروق قلب بر روی لینک کلیک نمایید.

هدف

سرخرگهای کرونری، خون و اکسیژن مورد نیاز عضله قلبی را تامین می کنند. ممکن است این سرخرگ ها متعاقب تجمع کلسترول، سلول ها یا سایر موارد دچارتنگی شوند . این امر سبب کاهش جریان خون به قلب شما می شود . اگر یک لخته خون تشکیل شود و به طور کامل جریان خون از خالل سرخرگ را دچار انسداد سازد، حمله قلبی رخ می دهد. آنژیوگرافی صرفاً یک روش تشخیصی بوده که با استفاده از اشعه ایکس و برای بررسی عروق قلب یاکرونر و تعیین میزان انسداد عروقی می باشد ومنجر به باز شدن عروق نمی شود. بر اساس ضایعات عروقی مشاهده شده در آنژیوگرافی ممکن است آنژیوپالستی (PTCA)، عمل جراحی (CABG) و یا درمان دارویی انتخاب شود. ممکن است درصورت مناسب بودن شرایط، عمل آنژیوپالستی بالفاصله بعداز آنژیوگرافی (یعنی در همان جلسه ) انجام شود. معمولا به دنبال رگ‌نگاری (آنژیوگرافی) و تشخیص قطعی رگهای مسدود شده، آنژیوپلاستی انجام می شود. طی آن نواحی باریک شده مجرای رگ به کمک باد کردن یک بالن کوچک مخصوص در داخل رگ، و یا از بین بردن انسداد به کمک لیزر باز می‌شوند.

اقدامات قبل از آنژیو

اقداماتی که قبل از انجام آنژیو انجام می شود عبارتند از:
1. حدود هشت ساعت قبل از انجام آنژیوگرافی، هیچ نوشیدنی و خوراکی نباید مصرف شود.
2. ممکن است پزشک از بیمار بخواهد که شب قبل از آنژیوگرافی، در بیمارستان بستری شود تا فرد تحت نظر قرار بگیرد.
3. صبح روز آزمایش نیز علایم حیاتی فرد مورد بررسی قرار می‌گیرد.
4. قبل از انجام آنژیوگرافی، بیمار باید فرم رضایت نامه را پر کند.
5. خطرات احتمالی در حین آنژیوگرافی و پس از آن، برای بیمار شرح داده می‌شود تا در صورت بروز خطر، فرد بیمار انتظار آن را داشته باشد.
6. اگر نسبت به غذاهای دریایی حساسیت غذایی دارید، حتما به پزشک خود اطلاع دهید. اگر تا به حال به موارد خاصی حساسیت شدیدی نشان داده‌اید نیز باید به پزشک خود بگویید.

اقدامات و توصیه های بعد از آنژیوگرافی

بعد از انجام آنژیو گرافی اقداماتی که توصیه می شود عبارتند از:
1. در صورتی که اقدام خاصی از قبیل آنژیوپالستی و یا عمل جراحی در نظر نباشد ، روز بعد از عمل بیمار قابل ترخیص بوده و میتواند فعالیت معمول را داشته باشد و استحمام بالمانع است.
2. ضایعه پوستی خاصی در محل آنژیوگرافی باقی نمی باشد.
3. روز بعد می توانید پانسمان خود را خارج و در صورت عدم مشکل خاص در رابطه با نتیجه آنژیوگرافی راه بروید.
4. به مدت یک هفته از بلند کردن اجسام بیش از یک کیلوگرم خودداری کنید.

عوارض آنژیوگرافی:

خطر مرگ ( کمتراز 11/0درصد) انفارکتوس قلبی حوادث عروقی مغزی آریتمی عوارض عروقی حساسیت به ماده حاجب پارگی حفرات قلب افت فشارخون و عوارض همو دینامیک
درکل آنژیوگرافی روش بسیار کم عارضه ای است و هیچ منع مطلقی ندارد مگراینکه خود بیمار رضایت به انجام آنژیو گرافی نداشته باشد بیشتر عوارض بدلیل بیماری پیشرفته بیمار از نظر شدت بیماری یا بیماریهای همراه با بیماری عروق کرونر است .
عوارض ماژوریا اصلی آنژیو گرافی کمتر از دو درصد است که اغلب براحتی با آمادگی کامل بیمار و رعایت شرایط آمادگی و کنترل وضعیت کلیوی و دیابت و داروهای ضد انعقاد و کنترل حساسیت و قطع بعضی داروها قابل پیشگیری و درمان می باشند بجز عوارض ناخواسته و غیر قابل پیش بینی که شرایط خاصی ضرورت دارد.
ـ معمولا طول مدت بستری برای آنژیو گرافی در بیماران سر پایی 6-4 ساعت و اطمینان از کنترل خونریزی و تثبیت علایم حیاتی و ریتم بیمار در صورتی که بیمار نیاز به آنژیوپلاستی یا جراحی اورژانس قلب نداشته باشد بیمار مرخص و ادامه درمان دارویی یا درمان مداخله ای را پیگیری می نماید.
ـ عوارض قلبی آنژیوگرافی درگروهی ازبیماران که تنگی سه رگ کرونر یا تنگی شدید شاهرگ قلب دارند- بیمارانی که درکلاس سه و چهار قلبی هستند بیماری دریچه ای میترال یا آئورت یا دریچه فلزی دارند- درصد پمپاژقلبی کمتراز 30درصد دارند تست ورزش پرخطر دارند فشار شریان ریوی بالا دارند و…بالاتر و بیشتر است .
ـ عوارض عروقی آنژیوگرافی دربیمارانی که استعداد خونریزی دارند یا وضیعت انعقادی کنترل نشده ای دارند بیماری عروق محیطی دارند یا فشار خون کنترل نشده دارند یا نارسایی شدید آئورت یا سکته مغزی اخیر دارند بیشتر است .

مزايا

آنژيوگرافي در زماني كوتاه وضعيت عروق قلب را به‌خوبي نشان داده و به پزشك كمك مي‌كند تا نوع درمان را با اطمينان بيشتري تعيين ‌كند. آنژيوگرافي درماني كاربرد بسيار گسترده‌اي داشته و در مقايسه با عمل جراحي از مزاياي متعدد از جمله كوتاه شدن دوره بستري، كاهش هزينه و كاهش عوارض بعد از عمل جراحي برخوردار است. به گفته وي امروزه آنژيوگرافي براي بررسي عروق كليه، مغز، قلب، ريه و دستگاه گوارش نيز به كار مي‌رود.

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)

تری گلیسیرید خون چیست؟

holesterol-660x371

چربی های خون را می توان به 2 نوع «تری گلیسرید» و «کلسترول» تقسیم بندی کرد. تری گلیسرید همان چربی ذخیره بدن است. هنگامی که تری گلیسریدها به پروتئین‌های حامل متصل می‌شوند، لیپوپروتئین‌ها به وجود می‌آیند و ممکن است اضافات چربی در عروق کرونر(عروق خون رساننده به عضله قلب) باقی بمانند. این چربی علاوه براینکه از طریق غذا جذب می شود به وسیله کبد نیز تولید می شود و به صورت ترکیب های چربی پروتئین با دانسیته خیلی پایین در خون وجود دارد. بالارفتن تری گلیسرید چند خطر عمده ایجاد می کند؛ از جمله اینکه می تواند در مجاری لوزالمعده رسوب کند و باعث ایجاد پانکراتیت یا التهاب لوزالمعده شود و خطر ابتلا به دیابت را تا حد زیادی بالا می برد. همچنین از آن به عنوان دومین عامل انسداد عروق بعد از کلسترول نام برده می شود.
تری گلیسرید یا تری آسيل گليسرول از ترکيب يك الكل سه عامله به نام گليسرول و سه اسيد چرب ايجاد می شود. نام اختصاری آن T.G است. .T.G شکل مهمی از ذخيره انرژی است و نسبت به قندها دارای ميزان انرژي نهفته بيشتري است. همچنين اين مولكول ازنظر شيميايی مولكولی بی اثر(inert) است و خصلت آب گريزی آن نيز از وجوه متمايزكننده آن نسبت به كربوهيدرات هاست. تری گلیسرید جزء اصلی لیپوپروتئین های با دانسیته خیلی كم (VLDL) و شيلوميكرون(CHY) است. تري گليسريد، نوعي چربي موجود در بدن است. وقتي شما بيش از حد مورد نياز خود، انرژي دريافت مي کنيد (يا غذا مي خوريد)، اين کالري اضافي به تري گليسريد تبديل مي شود و در سلول هاي چربي بدن شما ذخيره مي شود. تری گلیسرید ها اساسا از تغییر شکل قندها و الکل توسط کبد تولید می شوند. همچنین می توانند در روده از مولکول های چربی موجود در مواد غذایی نیز به وجود آیند. تری گلیسریدها غیر قابل حل در آب هستند و با لیپوپروتئین ها مرتبط هستند تا انتقال آنها بهتر انجام شود.
تري گليسريدها به عنوان يک منبع ذخيره انرژي براي بدن عمل مي کنند. در واقع بدن ما کالری یا انرژی هایی که مورد نیازش نیست را برای استفاده صحیح به تری گلیسیریدها تبدیل می کند. هنگامي که شما به مقدار زيادي انرژي نياز داشته باشيد، بدن اين چربي ها را تجزيه مي کند و به انرژي تبديل مي کند تا سلول ها بتوانند از آن استفاده کنند.
افزایش تری گلیسیریدها می تواند به علت چاقی، سبک زندگی بدون تحرک، دیابت کنترل نشده، کم کاری تیروئید، بیماریهای کلیوی، رژیم غذایی پرکالری، سیگار کشیدن، نوشیدن زیاد مشروبات الکلی و فاکتورهای ژنتیکی ایجاد شود. برخی داروهای خاص نظیر استروئیدها و قرص های جلوگیری از بارداری هم می توانند باعث افزایش تری گلیسیریدها شوند.
زیاد شدن مقدار این چربی ها عامل خطر جدی برای رخداد بیماری قلبی محسوب می‌شود. تری گلیسیریدها نوعی از چربی‌ها هستند که بدن می‌تواند آنها را از قند و کربوهیدارتهای(قند موجود در غذاها) دیگر و یا با دریافت کالری بیش از حد(استفاده از غذاهای پرچرب و پرخوری)، تولید کند. بنابراین در صورت پرخوری حتی اگر به شکل خوردن مقادیر بسیار زیاد کربوهیدارتها باشد مثل خوردن قند و یا نان بسیار زیاد، بدن آنها را به تری گلیسیرید تبدیل خواهد کرد.
مقدار تری گلیسیرید در صورت مصرف زیاد الکل، استرس، برخی بیماری‌ها، مصرف برخی داروها و هورمونها و در بعضی ساعات روز نیز افزایش می‌یابد.

تفاوت تری گلیسرید و کلسترول

این دو، دو نوع چربی متفاوت در خون هستند. تری گلیسرید ها، کالری استفاده نشده را برای بازگرداندن انرژی به شما ذخیره می کنند و کلسترول، برای ساختن سلولها و هورمونهای خاص ، در بدن فعالیت می کنند. این دو چربی در خون حل نمی شوند و به کمک پروتئین ها در کل بدن شناور هستند و منتقل می شوند.

میزان اهمیت تری گلیسرید

هنوز میزان تاثیر تری گلیسرید بالا در ضخیم شدن دیواره عروق قلبی که باعث بالا رفتن خطر سکته مغزی و قلبی و بیماریهای قلبی و عروقی می شود مشخص نیست .
تری گلیسرید بالا معمولا در اضافه وزنهای زیاد و شرایط متابولیسمی خاص بروز می کند و در این وضعیت خطر حمله مغزی و قلبی، به طور کلی بالا است. مجموعه ای از شرایط خاص، شامل چربی دور شکم، فشار خون بالا، تری گلیسرید بالا، قند خون بالا و میزان نامناسب کلسترول، سندروم متابولیسمی را ایجاد می کند.
بعضی اوقات تری گلیسرید بالا نشانه ای از دیابت نوع دوم، میزان پایین یکی از هورمون های تیروئید، بیماریهای کبدی و یا کلیوی و یا بیماریهای خاص و نادر ژنتیکی است، که در آن بدن شما نمی تواند چربی را به انرژی تبدیل کند. حتی تری گلیسرید بالا می تواند ناشی از مصرف داروهایی مانند بلوک کننده های بتا ، قرص های ضد بارداری، داروهای ادرارآور، استروئیدها و یا داروهای ضد سرطان سینه باشد.

مقدار طبیعی تری گلیسرید

مقدار طبيعي تري گليسريد خون کمتر از 150 ميلي گرم در دسي ليتر است. اگر مقدار تري گليسريد بيشتر از 200 شود، نشان مي دهد خيلي بالاست. تري گليسريد معمولاً در کنار ساير چربي هاي خون يعنيLDL کلسترول و HDL کلسترول اندازه گيري مي شود.
تشخیص افزایش چربی با انجام آزمایش خون و اندازه گیری مقدار سطح تری گلسیرید خون صورت می گیرد . انجام آزمایش نتایج بدست آمده در چهار گروه تقسیم بندی می شود :

کمتر از 150 میلی‌گرم دردسی لیتر = نرمال
199-150 ملی‌گرم در دسی لیتر = سطح مرزی – بالا
-499200 میلی‌گرم در دسی لیتر = بالا
500 میلی گرم در دسی‌لیتر = بسیار بالا
در صورت بالا بودن تری گلیسرید، حتما با پزشک خود مشورت نموده سبک زندگی خود را اصلاح نمایید؛ به یاد داشته باشید تغذیه سالم، ورزش برنامه ریزی شده و کنترل استرس پایه های سبک زندگی سالم به حساب می آیند.

منابع تری گلسرید

تری گلیسیرید، همان چربی است که در غذا وجود دارد. اگر کالری زیادی وارد بدن شود، بدن مقدار اضافی کالری را به تری گلیسیرید تبدیل کرده و در سلول های چربی ذخیره می کند. چاقی و اضافه وزن، عدم تحرک ، سیگار کشیدن، مصرف الکل و داشتن رژیم غذایی پرکربوهیدرات از عوامل افزایش دهنده تری گلیسیرید خون می باشد. مقدار مناسب تری گلیسیرید کمتر از ۱۵۰ میلی گرم در دسی لیتر می باشد.

رژیم غذایی و داروی گیاهی برای تری گلیسیرید بالا

رژيم غذايي مناسب براي سلامتي
رژيم غذايي مناسب براي سلامتي

رژيم غذايي و ورزش، بهترين راه براي کاهش تري گليسريد خون هستند. براي کاهش تري گليسريد اگر وزنتان بالاست بايد آنرا به وزن ايده آل برسانيد و ورزش را در برنامه کاهش وزن فراموش نکنيد. پايه برنامه اي غذايي تان بايد بر اساس کاهش مواد قندي و نشاسته اي باشد. برنامه غذایی مناسب می تواند تری گلیسرید خون را تا 40 درصد و کلسترول بد را 15 تا 20 درصد کاهش دهد. کبد شما از مواد قندي تري گليسريد مي سازد. در هر برنامه غذايي بايد مراقب چربي نيز باشيد. الکل يکي ديگر از موادي است که به تري گليسريد تبديل مي شود و نبايد آنرا مصرف کنيد. انجمن آمريکايي شيمي باليني رسما اعلام نموده است که رژيم هاي غذايي پر کربوهيدرات بخصوص از نظر قندها ميزان تري گليسريد را بالا مي برند.بنابر اين افراديکه مي خواهند تري گليسريد خونشان را کاهش دهند لازم است به توصيه هاي زير عمل کنند:
1- افزایش مصرف فیبرها: خوردن مواد غذایی حاوی فیبر در هضم بهتر مؤثر است و جذب چربی ها و قندها را کاهش می دهد. در این صورت همچنین سطح تری گلیسرید و کلسترول نیز کاهش می یابد. از جمله خوراکی های سرشار از فیبر می توان به اسفناج؛ کلم دکمه ای، پرتقال، نارنگی، سیب، چغندر، گلابی، جو دوسر، غلات سبوس دار و حبوبات اشاره کرد.
2- مقدار و نوع چربي مصرفي خود را در نظر داشته باشيد. چربي هاي اشباع و جامد را مصرف نکنيد، مثل روغن نباتي جامد، کره، مارگارين، چربي گوشت، پوست مرغ، لبنيات پرچرب، خامه و سس مايونز.
روغن هاي گياهي مايع را مي توانيد مصرف کنيد. مصرف اسيدهاي چرب اُمگا -3 (در ماهي و روغن تخم کتان) براي شما مفيد است.
3- غذاهایی مانند گوشت قرمز حاوی بیشترین میزان چربی های اشباع شده و تری گلیسیرید هستند. نکته قابل توجه این است که کره و پنیر نیز حاوی همین میزان چربی تری گلیسیرید هستند.
4- از شیرینی ها و قند های ساده کمتر استفاده کنید.قندهای ساده بویژه فروکتوز به سرعت تبدیل به تری گلیسرید می شوند.مصرف نوشیدنی های حاوی قند مانند: نوشابه ها و آبمیوه های صنعتی را محدود کنید.از دانه های سبوسدار، میوه و سبزیجات بیشتر استفاده نمایید.کربوهیدرات هایی انتخاب کنید که حداقل در هر واحد 3 گرم فیبر داشته باشند، مانند:گندم سبوس دار، آرد کامل، جو و چاودار، حبوباتی مانند: عدس نیز از منابع خوب پروتئین و فیبر هستند سعی کنید حداقل دوبار در هفته از حبوبات استفاده کنید.
5- غذاهای دارای چربی امگا 3 (مانند انواع ماهی و گردو) را زیاد مصرف کنید. پزشک ممکن است برای شما مکمل روغن ماهی و یا DHA را تجویز کند.
6- (DHA ، یک نوع اسید چرب امگا 3 می باشد. DHA اسید چرب مهم در اسپرم، فسفولیپید مغز و شبکیه چشم می باشد. مصرف DHA با کاهش مقدار تری گلیسیرید خون، خطر بیماری قلبی را کم می کند. مقدار کم DHA، موجب بروز بیماری آلزایمر و سرطان می شود.) اسيدهاي چرب امگا 3 و ويتامين C همراه با يك رژيم غذايي كم كربوهيدرات سطوح تري گلسيريد خون را كاهش مي‌دهد. اين اسيدهاي چرب در كنترل كلسترول نيز نقش دارند.
به یاد داشته باشید که ماهی سرشار از امگا 3 است اما ماهی سرخ شده نه تنها خاصیت مفیدی ندارد بلکه بر عکس احتمال بروز امراض قلبی را تشدید می کند. در واقع سرخ کردن ماهی تمام خواص مفید آن را از بین می برد و آن را به یک خوراکی مضر تبدیل می کند.
7- از لبنیات کم چرب استفاده کنید.
8- رژيم غذايي داراي بادام زميني احتمالا می تواند تاثیرات زیر را بر چربی خون شما داشته باشد:
كاهش كل كلسترول وLDL كلسترول ( كلسترول بد)
حفظ و نگهداريHDL كلسترول ( كلسترول خوب)
كاهش تري گليسيريد
9- به هيچ عنوان الکل ننوشيد، زيرا الکل خيلي سريع مقدار تري گليسريد خون را افزايش مي دهد.
10- نوشیدنی های شیرین را مصرف نکنید، مثل انواع نوشابه، نوشیدنی های انرژی زا و آب میوه های صنعتی. نوشيدنيهايي مثل آبميوه تازه، چاي گياهي، قهوه تيره رنگ، آب فراوان می تواند جایگزین مفید و مؤثری باشد.
11- سبزي هاي سبز تيره برگي مانند کاهو، اسفناج و کلم و غيره، ميوه

گیاهان دارویی

برای درمان تریگلیسرید بالای خون می توان از گیاهان دارویی استفاده کرد. برخی از گیاهان دارویی مؤثر در درمان تری گلیسرید عبارتند از:
1- ارده با شیره انگور روزی یه پیاله می تواند بسیار مؤثر باشد.
2- کنگر فرنگی یا آرتیشو (Artichok)، یکی‌از گیاهان دارویی بسیار با ارزش است که کارخانه‌های داروسازی جهان با استفاده از عصاره‌ی برگ‌های آن، انواع فرآورده‌های دارویی را عرضه می‌کنند.
دامنه‌ی خواص‌درمانی این گیاه بسیار وسیع است، صفراآور است، کبد را در‌برابر سموم حفاظت می‌کند، از جمع‌شدن چربی در کبد جلوگیری می‌کند، دفع ادرار را افزایش می‌دهد، اختلالات گوارشی را بر‌طرف می‌سازد، در بیماری‌های پوستی کاربرد دارد و علاوه‌بر ده‌ها خاصیت مهم دیگر کلسترول و تری‌گلیسریدخون را نیز کاهش ‌می‌دهد‌.
3- عرق شوید در درمان تری گلیسرید خون مؤثر است علاوه بر این مصرف این داروی گیاهی برای پیشگیری و درمان آرتروز، رفع سوء هاضمه، نفخ ، استفراغ و سکسکه و تقویت معده و اعصاب نیز مورد استفاده قرار می گیرد.
4- مخلوطی از عرق کاسنی و شاتره باعث کاهش میزان تری گلیسرید خون می شود.
5- عرق برگ زیتون به عنوان یک داروی گیاهی جهت درمان این بیماری مورد استفاده قرار می گیرد.
6- تخم گشنیز درمان سنتی معروفی برای تری گلیسیرید بالا ی خون به شمار می رود. بر طبق تحقیقی که در سال 2008 در مجله زیست شناسی محیط زیست انتشار یافت، کاهش معنی داری در میزان تری گلیسیرید و کلسترول در حیواناتی که از تخم گشنیز تغذیه کرده بودند، وجود داشت. این امر به علت عملکرد و تاثیر پایین آورندگی چربی تخم گشنیز بر روی سوخت و ساز چربیها می باشد.
7- سیر یکی از بهترین درمانها برای کاهش میزان تری گلیسیریدها می باشد. مقاله ای که در سال 2006 در مجله تغذیه منتشر شده است بیان کرده که گنجاندن سیر در رژیم غذایی به پایین آمدن میزان تری گلیسیریدها، قند خون و میزان کلسترول کمک می کند. سیر خام دارای تاثیر بیشتری نسبت به سیر پخته در کنترل کردن این سه پارامتر می باشد، زیرا سیر خام فعالیت پایین آوردندگی چربی دارد.
به یاد داشته باشید که طب سنتی و استفاده از گیاهان دارویی هم باید زیر نظر پزشک باشد.

راه ها و داروهای کاهش و پایین آوردن تری گلیسیرید خون

Overweight

تري گليسريدها به عنوان يک منبع ذخيره انرژي براي بدن عمل مي کنند. هنگامي که شما به مقدار زيادي انرژي نياز داشته باشيد، بدن اين چربي ها را تجزيه مي کند و به انرژي تبديل مي کند تا سلول ها بتوانند از آن استفاده کنند. سطح بالای تری گلیسرید خطر ابتلا به بیماری قلبی یا حمله قلبی یا سکته مغزی را افزایش می دهد. یک آزمایش ساده خون سطح تری گلیسرید و کلسترول را مشخص میکند. کاهش تعداد تری گلیسرید به یک سطح سالم شامل خوردن مواد غذایی مناسب و حفظ وزن سالم است. از آنجا که سطح تری گلیسرید می تواند به عوارض وخیم منجر شود، پیشگیری و درما آن یک امر حیاتی محسوب می شود.
بر اساس مطالعه منتشر شده در مجله آمریكایی تغذیه بالینی در صورتی كه فردی دچار تری گلیسیرید بالا باشد، خطر ابتلا به بیماری قلبی و سكته مغزی در وی 2 تا 3 برابر افزایش پیدا می‌كند حتی اگر كلسترول وی پایین باشد.
گام اول در جهت درمان تری گلیسرید بالای خون کاهش وزن، ورزش، استفاده از رژیم غذایی مناسب و پرهیز از مصرف سیگار و الکل است.
حداقل فعالیتی که به بیماران توصیه می‌شود پیاده روی تند یا دو آرام است. البته هر چه فعالیت‌های ورزشی بیشتر و سنگین‌تر باشد، اثر بیشتری بر کاهش تری‌گلیسیرید دارد. البته در ابتدا فرد باید به پزشک مراجعه کند تا درصد تری‌گلیسیرید خون او مشخص و از این طریق، ورزش مورد نظر برای او تجویز شود.
همچنین کاهش وزن تأثیر زیادی روی کاهش میزان تری گلیسیرید دارد چون زمانی که چربی کمی به ویژه در ناحیه‌ی شکم داشته باشید بدن کمتر به ذخیره آن‌ها مشغول می‌شود. علاوه بر این زمانی که رژیم می‌گیرید با ایجاد تغییرات غذایی و کاهش مصرف قند و چربی‌های مضر میزان تری گلیسیریدتان پایین می‌آید. معمولاً افرادی که اضافه‌وزن دارند و یا دچار سندروم متابولیک هستند تری گلیسیرید بالایی دارند. یعنی اینکه اضافه‌وزن تأثیر مستقیمی روی میزان تری گلیسیریدتان خواهد داشت. توصیه می‌کنیم با کمک یک متخصص تغذیه وزنتان را کاهش دهید.

علاوه بر این توصیه می شود:

  1. کمتر غذا بخورید و بیشتر فعالیت کنید. اگر می خواهید تری گلیسرید خود را کاهش دهید، باید مقدار انرژی که می سوزانید بیشتر از مقداری باشد که دریافت می کنید.
  2. شیرینی، شکلات، قند و شکر را از برنامه غذایی خود حذف کنید. شاید فکر کنید که عسل و سایر شیرین کننده های طبیعی مثل شهد توت یا شیره خرما بهتر از قند ها و شیرین کننده های تصفیه شده هستند. با وجود این، آن ها شبیه شکر می توانند موجب افزایش مقادیر تری گلیسیرید خون شوند. هنگامی که مقادیر تری گلیسیرید خون بالا است بهتر است دریافت هرنوع قند حتی اگر طبیعی باشد نیز کاهش یابد و محدود شود.
  3. کربوهیدرات های پیچیده بهتر از کربوهیدرات های ساده مثل قند و شکر هستند. منابع غذایی کربوهیدرات های پیچیده شامل: نان و غلات سبوس دار، سبزی ها، میوه ها و حبوبات است. کربوهیدرات های پیچیده از نظر مواد مغذی، غنی هستند و دارای انواع ویتامین، املاح و آنتی اکسیدان ها هستند.
  4. غذاهای دارای نشاسته مانند خوردن مقادیر زیاد پاستا، سیب زمینی یا غلات موجب افزایش مقادیر تری گلیسیرید خون می شود به دلیل این که بدن مازاد کربوهیدرات دریافتی را به چربی تبدیل می کند. توصیه می شود این گروه غذایی را در حد مناسب دریافت کنید. یک برش نان، 3/1 لیوان برنج یا پاستا معادل یک واحد کربوهیدرات است.
  5. غذاهاي غني از فيبر مثلا انواع لوبيا، عدس و سيزيجات را بيشتر مصرف کنيد. بايد به خاطر داشت كه اگر شما اضافه وزن داريد و مقدار تري گليسريدخونتان بالاست كاهش وزن ميتواند به پايين آوردن آن كمك كند.
  6. به جای چربی‌های مضر از چربی‌های مفید مثل روغن ماهی و روغن زیتون استفاده کنید.
  7. بیشتر از غذاهای پروتئین سالم مصرف کنید.
  8. مصرف گوشت ماهی با توجه به وجود چربی های مفید در آن توصیه می شود. البته باید توجه داشت که ماهی نیز بهتر است سرخ نشود.
  9. سبزیجات و میوه هایی که حاوی چربی ناچیزی هستند می توانند به صورت آزادانه مورد مصرف قرار گیرند. مصرف سبزی بخارپز و آب پز شده محدودیتی ندارد. اگر چه گل کلم، کلم بروکلی، کرفس، سیب زمینی با پوست مفید است، سبزی های پررنگ و زرد رنگ نیز باید در رژیم غذایی روزانه گنجانده شود.

دارو

استفاده از داروهای کاهنده تری گلیسرید یکی از روشهای درمانی است که توصیه می شود این داروها فقط در صورتی استفاده شوند كه تمام روشهای طبیعی كاهش تری گلیسیرید بی نتیجه بمانند.
گروه دارویی فیبریتس شامل داروهایی مانند فنوفیبریت، جمفیبروزیل نیز در کاهش تری گلیسرید تاثیر زیادی دارند.
قبل از استفاده از این دارو نکات زیر در نظر گرفته شود. این دارو برا ی بیماری فعلی شما تجویز گردیده است، لذا از مصرف آ ن در موارد مشابه یا توصیه آن به دیگران خودداری کنید. در تصمیم گیری برا ی مصرف یک دارو باید خطرا ت آن در مقابل فواید حاصل از مصرف دارو سنجیده شود.
نیاسین، تری گلیسرید را از طریق کاهش توانایی کبد در تولید LDL و VLDL کاهش می دهد. اگرچه تجویزهای متعددی وجود دارند ولیکن نیاسین به دلیل کمترین میزان عوارض جانبی ترجیح داده می شود. در استفاده از مکمل های غذایی حاوی نیاسین که بدون نسخه فروخته می شوند باید دقت نمایید که خیلی از موارد که استانداردهای لازم را ندارند، در کاهش تری گلیسرید خون موثر نیستند و ممکن است به کبد نیز آسیب برسانند. این دارو درواقع ک نوع ویتامین B است . این دارو را تنها با تجویز پزشک مصرف کنید. این دارو سبب کاهش کلسترول کل ، کلسترول LDL (بد) و تری گلیسرید می شود . این دارو هم چنین سطح کلسترول HDL (خوب ) را افزایش می دهد .
این دارو می تواند سبب بروز خارش و گرگرفتگی شود . همچنین ممکن است سبب ایجاد مشکلات گوارشی و سایر عوارض جانبی شود که پزشک برای شما شرح می دهد .
خانواده بعدی داروها، ترکیب های ویتامینه مثل امگا ۳ هستند. امگا ۳ تری گلیسرید خون را کاهش می دهد و میزان HDL یا چربی خوب را بالا می برد. انسولین هم که در درمان دیابت به کار می رود، می تواند تری گلیسرید خون را پایین بیاورد.

درمان تری گلیسیرید بالا

reason-being-overweight

تری گلیسیریدها نوعی از چربی ها یا لیپیدها هستند که در خون وجود دارند. بدن ما کالری یا انرژی هایی که مورد نیازش نیست را برای استفاده صحیح به تری گلیسیریدها تبدیل می کند. این چربیها در سلولهای چربی ذخیره می شوند و در مواقع لازم در خون به گردش در می آیند تا انرژی مورد نیاز عضلات را برای فعالیت و انجام کار فراهم سازند. تری گلیسیریدها انواع مختلفی دارند شامل کلسترول، که بدن ما برای ساخت هورمون و ساختار سلولی به آن نیاز دارد.
میزان بهینه تری گلیسیرید برای عملکرد مناسب سلولها ضروری می باشد، ولی زیادی آن برای سلامتی مضر است. بنابراین اولین گام برای درمان تری گلیسرید گاهش وزن و استفاده از رژیم غذایی مناسب است. روشهای درمانی جهت کاهش میزان تری گلیسرید عبارتند از:

اصلاح سبک زندگی و رژیم غذایی

  1. اگر اضافه وزن دارید، کاهش وزن اضافی می تواند تری گلیسرید را پایین آورد. سعی‌ کنید با تمرکز بر فواید کاهش وزن همچون افزایش انرژی روحی و بهبود سلامت، در خود ایجاد انگیزه کنید. یکی از علت های مهم افزایش تری گلیسرید افزایش وزن است.کاهش وزن تدریجی می تواند کمک زیادی به بهبود چربی های خون از جمله تری گلیسرید نماید.
  2. کالری دریافتی را کاهش دهید. به یاد داشته باشید کالری اضافی می تواند به تری گلیسرید تبدیل شده و به شکل چربی‌ در بدن ذخیره شود. کاهش کالری ، تری گلیسرید را کاهش می دهد.
  3. از نوشیدن نوشابه‌های الکلی خود داری کنید. الکل سرشار از کالری و شکر است و تاثیر زیادی بر میزان تری گلیسرید دارد. حتی مقدار کم آن می تواند تری گلیسرید را افزایش دهد.
  4. شکر و غذاهای فرآوری شده نخورید. کربوهیدراتهای ساده مانند شکر و غذاهایی که با آرد سفید درست می شوند، تری گلیسرید را بالا می برند .
  5. چربی های اشباع را نخورید، مثل غذاهای سرخ کردنی، شیرینی ها ، چربی گوشت، کره، مارگارین و روغن نباتی جامد.
  6. از غذاهای تولید شده از آرد سفید مانند برنج و نان در بسیاری از وعده های غذایی پرهیز کنید. همانند شکر، مواد غذایی که از آرد سفید تهیه شده اند و غذاهای نشاسته دار مانند برنج سفید و سیب زمینی، می توانند باعث افزایش میزان تری گلیسیرید شوند.
  7. ویتامین ها و مواد مغذی خاصی می توانند به کاهش تری گلیسرید کمک کنند.ویتامین C و اسیدهای چرب امگا-3 از این دسته هستند.برای تأمین ویتامین C از سبزیجات و میوه ها بیشتر استفاده کنید.نیاسین نیز می تواند سنتز کبدی تری گلیسرید را کاهش دهد.سعی کنید غذاهای حاوی امگا -3 مانند سالمون، سویا و گردو را در رژیم غذایی خود قرار دهید.روغن ماهی می تواند به کاهش فشارخون و کاهش تشکیل لخته های خونی در عروق نیز کمک کند.البته توجه به این نکته نیز لازم است که روغن ماهی ممکن است با داروهای دیگری که شما استفاده می کنید تداخل داشته باشد و حتماً باید با پزشک یا مشاور تغذیه مشورت کنید.
  8. ورزش کنید. سعی کنید حداقل 30 دقیقه در روز ورزش نمایید.پیاده روی، دویدن آهسته، شنا و ورزش های هوازی برای شما مناسب هستند.در کل بهترین توصیه برای شما کاهش وزن است.تعداد وعده های غذایی خود را زیاد کنید و حجم هر وعده را کاهش دهید.با مشاور تغذیه خود مشورت نمایید، در صورت نیاز استفاده از مکمل امگا -3 نیز می تواند به کاهش تری گلیسرید کمک کند.
  9. از مصرف سیگار خودداری کنید. اگر که میزان تری گلیسرید خون شما از حد معمول بالاتر است، بیماری های قلبی یک نگرانی عمده برای شما محسوب می شود. با کشیدن سیگار، خطر ابتلا به بیماری های قلبی و عروقی نیز به طور چشمگیری افزایش پیدا می کند.

طب سنتی

بکارگیری طب سنتی و استفاده از گیاهان دارویی به توصیه پزشک معالج می تواند در کنار اقدامات اولیه در زمینه اصلاح شیوه زندگی بسیار مؤثر باشد. در زیر برخی ازگیاهان دارویی مؤثر در کاهش تریگلیسرید خون ذکر شده است:

  1. ترکیب سیاهدانه و عسل با اضافه کردن نیم واحد سرکه طبیعی می تواند در درمان تریگلیسرید بالا بسیار مؤثر باشد.
  2. دمنوش دارچین از دیگر داروهای طبیعی مؤثر در کاهش میزان تری گلیسرید است. ترکیبات آنتی اکسیدانی دارچین به کنترل مشکلات مربوط با سطح بالای قند خون کمک می کند.
    برای تهیه این دمنوش عالی 1 فنجان آب را به جوش آورید و دو تکه چوب دارچین به آن اضافه کنید. بگذارید روی حرارت ملایم به مدت 5 دقیقه بماند. پس از صاف کردن در حال ناشتا بنوشید. توجه کنید که مصرف باید در حد متعادل باشد.
  3. یکی دیگر از گیاهان دارویی جهت درمان کاهش تریگلیسرید دمنوش جعفری است.این دمنوش به خاطر مقدار بالای نیاسین علاوه بر کاهش قند خون یک خوراکی مدر محسوب می شود که به دفع مایعات جمع شده در بدن کمک می کند. یک لیتر را پس از اینکه جوش آمد از روی حرارت بردارید و یک دسته جعفری تازه به آن اضافه نمایید. بگذارید 10 دقیقه بماند و سپس صاف کرده و بنوشید.

دارو

اگر تغییر در شیوه زندگی، نتواند تری گلیسرد تان را پایین بیاورد، پزشک معالج شما ممکن است دارو برایتان تجویز کند. معمولاً تمرکز درمان ، بر پایین آوردن کلسترول بد خون است .
افرادی که چربی خون ارثی دارند، باید مادام العمر دارو بخورند. البته این طور نیست که همیشه از یک نوع دارو استفاده کنند بلکه هر 3 تا 6 ماه باید آزمایش خون دهند تا در صورت لزوم پزشک به تدریج داروهای مصرفی شان را کم کند و به حداقل دوز برساند. لازم به ذکر است که این افراد حتی اگر غذا نخورند و دائم ورزش کنند باز هم کلسترول خونشان بالا می رود چراکه نقص آنزیمی دارند. اگر خانواده این بیماران را بررسی کنیم، احتمالا به افرادی برمی خوریم که در سنین پایین دچار سکته قلبی و حوادث عروق مغزی شده اند. پس این افراد باید مرتب تحت نظر باشند.
برخی از گروه های دارویی کاهنده تری‌گلیسرید عبارتند از:

  1. نیاسین : نیاسین یا اسید نیکوتینک کلسترول بد را کاهش می دهد، پزشک ممکن است یک مکمل هم همراه نیاسین بدهد، نیاسپان. این دارو را حتما با مجوز پزشک تهیه کنید،زیرا تداخل آن با سایر داروها و مصرف بیش از حد آن عوارض جانبی خطرناکی دارد.
  2. فیبریتس : داروهایی مانند فنوفیبریت، جمفیبروزیل نیز در کاهش تری گلیسرید تاثیر زیادی دارند.
  3. مکمل های امگا ٣ : اسیدهای چرب امگا ٣ می توانند در پایین آوردن تری گلیسرید، موثر باشند. شما می توانید آنها را از داروخانه و یا با تجویز پزشک تهیه کنید . اگر خودتان دارو را تهیه می کنید و داروی کاهش دهنده تری گلیسرید دیگری مانند استاتینها مصرف می کنید، حتماً با پزشک معالج خود مشورت کنید. مصرف امگا ٣ می تواند سایر داروها را تحت تاثیر قرار دهد.

عوارض بالا بودن تری گلیسیرید خون

5556881_s_Overweight-man-holding-a-cheeseburger

افزایش وزن و افزایش دور کمر نیز می تواند با افزایش مقادیر تری گلیسیرید همراه باشد. حال چرا در سالهای اخیر افزایش تری گلیسرید خون اهمیت بیشتری یافته است. در ادامه برخی از عارضه های ناشی از تری گلیسیرید بالا را مرور خواهیم کرد.

عوارض

عوارض و پیامدهای ناشی از افزایش تری گلیسرید عبارتند از:
اگر تري گليسيريد بالا باشد معمولاً ديده مي‌شود كه كلسترول خون هم پايين است و يا كلسترول بد شخص هم بالاست.
بالا بودن تري گليسيريد خودش به تنهايي ريسك فاكتور مهمي است.
به تازگي نشان داده شده كه چاقي خودش هم به تنهايي يك ريسك فاكتور مجزا است. يعني اگر همراه با بالا بودن تري گليسيريد هم نباشد مي‌تواند ريسك فاكتور باشد.

  • انرژی که از طریق غذا وارد بدن شده فورا توسط بافت‌ها مورد مصرف قرار نمی‌گیرد ، به تری گلیسرید تبدیل شده و به سلول‌های چربی منتقل می‌گردد تا ذخیره شود.
    هورمون‌ها رها شدن تری گلیسریدها را از بافت چربی تنظیم می‌کنند لذا بین وعده‌های غذایی انرژی مورد نیاز بدن تامین می‌شود. مطالعات مختلف نشان داده‌اند تری گلیسرید بالا به شدت خطر بیماری قلبی را افزایش می‌دهد حتی زمانی که هیچ ریسک فاکتور دیگری وجود نداشته باشد.
    هنگامی که تری گلیسریدها به پروتئین‌های حامل متصل می‌شوند، لیپوپروتئین‌ها به وجود می‌آیند و ممکن است اضافات چربی در عروق کرونر باقی بماند. در اشخاصي كه غلظت تريگليسيريد آنها بالاست و در عين حال ناهنجاريهاي كلسترول هم دارند (پايين بودن بيش از حد كلسترول خوب 2HDL- و يا بالا بودن بيش از حد كلسترول بد LDLچنين اشخاصي با خطر سكته قلبي زودرس و تصلب شرائين زودرس رو به رو هستند.
    تحقيقات جديد نشان داده‌اند كه بالا بودن بيش از حد تري گليسيريد مي‌تواند علامت خطري باشد مبني بر اينكه فرد به زودي دچار تصلب شرائين و گرفتگي رگهايي كه خون را به قلب مي‌رسانند) خواهند شد. هنگامی که تری گلیسریدها به پروتئین‌های حامل متصل می‌شوند، لیپوپروتئین‌ها به وجود می‌آیند و ممکن است اضافات چربی در عروق کرونر(عروق خون رساننده به عضله قلب) باقی بمانند. مطالعات مختلف نشان داده‌اند افزایش تری گلیسرید خطر بیماری قلبی را به شدت افزایش میدهد حتی زمانی که هیچ ریسک فاکتور(عامل خطر)دیگری وجودنداشته باشد. كلسترول و تري گليسيريد هر دو منجر به مسدود شدن عروق خوني مي‌شوند.
    وقتی تری گلیسرید به ۲۰۰ می‌رسد بیماری قلبی در میان زنان شایع‌تر از مردان است. بنابراین بالا بودن تری گلیسیرید در زنان به خصوص زنان میانسال بیشتر از مردان پیش بینی‌کننده احتمال بروز بیماری قلبی است.
    سكته زودرس يعني قبل از 55 سالگي براي آقايان و قبل از 65 سالگي براي خانم‌ها در اثر افزایش میزان تریگلیسرید ایجاد می شود.
    براي كساني كه سيگاري نيستند اين اعداد عبارت است از 60 سالگي براي آقايان و 70 سالگي براي خانم‌ها.
    اگر تري گليسيريد بالا باشد معمولاً ديده مي‌شود كه كلسترول خون هم پايين است و يا كلسترول بد شخص هم بالاست.
    بالا بودن تري گليسيريد خودش به تنهايي ريسك فاكتور مهمي است.
    به تازگي نشان داده شده كه چاقي خودش هم به تنهايي يك ريسك فاكتور مجزا است. يعني اگر همراه با بالا بودن تري گليسيريد هم نباشد مي‌تواند ريسك فاكتور باشد.
  • بیماران دیابتی نیز مستعد تری گلیسرید بالا هستند بنابراین باید به دقت آن را تحت کنترل داشته باشند. مقادیر بالای تری گلیسیرید یکی از علایم ابتلا به مقاومت به انسولین است. بدین معنا که بدن شما نمی تواند از انسولین استفاده کند ( هورمونی که قند خون را کنترل می کند). هنگامی که انسولین نتواند عملکرد خود را انجام دهد، گلوگز وارد سلول ها نمی شود. به همین دلیل مقادیر قند خون افزایش می یابد و در نهایت موجب بروز دیابت نوع 2 می شود.
    ابتلا به دیابت، خطر بروز بیماری ها و حمله های قلبی را افزایش می دهد که با مقادیر تری گلیسیرید بالا ارتباط دارد. دیابت های درمان نشده یکی از معضل های اصلی سلامتی است. برای کنترل این عارضه، شما باید هر چه که می خورید را پایش کنید، قند خون تان را کنترل کنید، ورزش کنید، اضافه وزنتان را کم کنید و دارو بخورید. ولی، متأسفانه ما اغلب مورد آخر یعنی دارو درمانی را بیشتر می پسندیم.
    جالب این جاست که بسیاری از افراد نمی دانند که مبتلا به دیابت، به ویژه پردیابت هستند، و شاید زمانی پی به این عارضه ببرند که زمانی از ابتلا به آن سپری شده باشد. بنابراین، کنترل مقادیر تری گلیسیرید یکی از راهبردهای مهم در درمان دیابت است.
  • احتمال نوع ايسكميك(عدم خون رسانی به مغز بر اثر لخته شدن خون) يا tia در افرادي با تري گلسيريد بيش از 200 ميلي گرم در دسي ليتر خون تقريبا 30 درصد بيشتر است.
    سكته مغزي ايسكميك زماني روي مي‌دهد كه يك لخته خون يا رگ باريك شده مانع رسيدن خون به مغز ‌شود.اين سكته مسوول حدودا 80 درصد همه موارد سكته مغزي است. 20 درصد باقيمانده موارد سكته مغزي به پارگي عروق خوني در مغز مربوط مي‌شود.
    تري گلسيريد بالا و سطوح كم HDL (كلسترول خوب خون) كه معمولا با هم همراهند ريسك فاكتور مهمي براي نوع عمده سكته مغزي، ايسكميك، در ميان مبتلايان به بيماري قلبي محسوب مي‌شود.نكته مهم درباره سنجش تري گلسيردي در خون اين است كه حتما 8 تا 12 ساعت قبل از آن چيزي خورده نشود.
  • علاوه بر بیماری قلبی، سطوح بالای تری گلیسرید بر خطر بیماری کلیوی و پانکراتیت نیز می‌افزاید.
    اگر مقادیر تری گلیسیریدتان “خیلی بالاست”- بالای 500 میلی گرم در لیتر- به التهاب پانکراس مبتلا خواهید شد و احتمال ابتلا به بیماری های کبدی در شما چندین برابر می شود. التهاب پانکراس ( پانکراتیت) می تواند موجب آسیب زودگذر بافتی شود و با علایمی از قبیل درد شدید شکمی همراه است.
    در صورت داشتن مقادیر خیلی زیاد تری گلیسیرید احتمال ابتلا به بیماری کبدی نیز در شما افزایش می یابد، این قبیل بیماری ها اغلب بدون علایم هستند و در نهایت می توانند به سیروز کبدی منجر شوند، که موجب افت عملکرد مطلوب کبد خواهد شد.
    تری گلیسیرید بالا معمولا در اضافه وزنهای زیاد و شرایط متابولیسمی خاص بروز می کند بنابراین در نهایت، تری گلیسرید بیش از حد، خصوصاً اگر همراه با چاقی شکمی باشد، یکی از عوامل ابتلا به اختلالات متابولیک شدید یعنی دیابت است.
  • اما بالا رفتن مقدار تری گلیسرید می تواند باعث افزایش بیماریهای قلبی و نیز نشان دهنده سندروم متابولیک metabolic syndrome باشد.
    سندروم متابولیک ترکیبی از فشار خون بالا – قند بالا – چربی بیش از اندازه در ناحیه کمر – کم بودن کلسترول خوب بدن = HDL – و بالا بودن مقدار تری گلیسیرید است .
    سندرم متابولیک باعث افزایش سکته قلبی ، دیابت و سکته مغزی می شود.