اثر ديابت بر روي كليه ها: علائم، علائم زودرس و دیررس بیماری کلیه، عوارض و درمان

وقتی عروق خونی کلیه ها آسیب می بینند ، کلیه های شما نمی توانند خونتان را به خوبی تصفیه کنند . در نتیجه بیشتر از آنچه که باید ، اب و نمک در بدنتان جمع می شود و باعث افزایش وزن و تورم قوزک پا می شود .

14135109252692541392365410011219323262253113

دیابت می تواند به کلیه ها ، چشم ها ، اعصاب ، قلب و عروق خونی شما آسیب رسانده و خطر حملات قلبی ، سکته مغزی و بیماری مزمن کلیه را افزایش می دهد . در دیابت ، عروق خونی کوچک آسیب می بینند . برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد درمان دیابت بر روی لینک کلیک نمایید. وقتی عروق خونی کلیه ها آسیب می بینند ، کلیه های شما نمی توانند خونتان را به خوبی تصفیه کنند . در نتیجه بیشتر از آنچه که باید ، اب و نمک در بدنتان جمع می شود و باعث افزایش وزن و تورم قوزک پا می شود . ممکن است پروتئین در ادرارتان ظاهر شود .
دیابت همچنین ممکن است به سیستم عصبی بدنتان آسیب برساند . این امر می تواند باعث اشکال در تخلیه مثانه بشود . فشار حاصل از پر بودن مثانه می تواند به کلیه ها پس زده و به آنها آسیب برساند . همچنین ، اگر ادرار به مدت طولانی در مثانه بماند می تواند باعث ایجاد عفونت بشود چون باکتری ها در ادراری که حاوی مقدار زیادی قند است ، به سرعت رشد می کنند .
حدود ۳۰ در صد بیماران مبتلا به دیابت نوع ۱ و ۱۰ تا ۴۰ درصد بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ نهایتا ًدچار نارسایی کلیه خواهند شد. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد درمان دیابت نوع دو بر روی لینک کلیک نمایید.

علائم زودرس بیماری کلیه در بیماران دیابتی

زودرس ترین علامت بیماری کلیوی ناشی از دیابت، افزایش ترشح آلبومین در ادرار است. این علامت خیلی قبل از این که آزمایشات معمول، بیماری کلیه را نشان دهند ، ظاهر می شود بنابراین مهم است که شما این آزمایش را سالیانه انجام دهید. افزایش وزن و تورم قوزک پا ممکن است ایجاد شود. شب ها بیشتر به دستشویی می روید. فشار خونتان ممکن است خیلی بالا برود. پس به عنوان یک فرد دیابتی حداقل سالی یک مرتبه فشار خونتان را اندازه گیری کرده و آزمایش خون و ادرار انجام دهید. این امر باعث کنترل بهتر بیماری و درمان به موقع فشار خون و بیماری کلیه خواهد شد. کنترل دائم دیابت می تواند خطر ایجاد بیماری کلیوی شدید را کمتر کند .

علائم دیررس بیماری کلیه در بیماران دیابتی

با نارسا شدن کلیه ها ، اوره و کراتی نین خونتان بالا خواهد رفت . همچنین ممکن است دچار تهوع ، استفراغ ، کاهش اشتها ، ضعف ، خستگی مفرط ، خارش ، گرفتگی عضلانی ( به خصوص در ساق پا ) و کم خونی شوید . ممکن است نیازتان به انسولین کم بشود چون کلیه های ناسالم نمی توانند انسولین را به طور کامل دفع کنند لذا انسولین در بدن تجمع پیدا می کند . اگر دچار هر یک از این علائم شدید با پزشک خود تماس بگیرید .

علائم بیماری کلیه در بیماران دیابتی

آلبومین / پروتئین در ادرار
بالا رفتن فشار خون
تورم قوزک و ساق پاها ، گرفتگی عضلات ساق پا
نیاز به دفع ادرار در طول شب
بالا رفتن اوره و کراتی نین خون
کاهش نیاز به انسولین یا داروهای خوراکی ضد دیابت
ضعف و بی حالی صبحگاهی ، تهوع و استفراغ
رنگ پریدگی و کم خونی
خارش

عوارض بیماری کلیوی

در مراحل بعدی، یعنی وقتی بیماری کلیوی پیشرفت کرد یا بهتر بگوییم وقتی دیابت کنترل نشده آسیب بیشتری به کلیه‌ها وارد کرد، دفع آلبومین هم بالا می‌رود و به بیش از 300 میلی‌گرم در ادرار بیست و چهار ساعت می‌رسد و ممکن است حتی تا چند گرم در روز هم دیده شود و به تدریج در طی سال‌های بعدی در صورت کنترل نشدن دیابت، به نارسایی کلیه‌ها منجر شود.

وقتی کلیه‌ها نارسا شوند، در واقع اوره و کراتینین خون بیمار افزایش می‌یابد و فعالیت کلیه‌ها برای دفع سموم بدن کاهش می‌یابد و رفته‌رفته به جایی می‌رسد که در اثر ناکارآمدی کلیه‌ها و نارسا شدن‌شان، فرد نیازمند دیالیز و پیوند کلیه می‌گردد. این وضعیت زمانی اتفاق می افتد که فقط 10 تا 15 درصد کلیه های بیمار کار می کنند. فاصله زمانی معمول بین شروع آسیب کلیوی ناشی از دیابت و نارسایی پیشرفته کلیه حدود 5 تا 7 سال است .
تاکید و توصیه پزشکان بر این است که افراد مبتلا به دیابت حتما حتما قند خون خود را تحت کنترل داشته باشند و با این کار از بروز عوارض دیابت جلوگیری کنند.
بد نیست بدانید در مرحله دفع آلبومین به مقدار کم (میکروآلبومینوری) امکان دارد مشکلات و نوسان‌های فشار خون در افراد به وجود آید. به وجود آمدن فشار خون در بیماران دیابتی نوع یک می‌تواند پزشک را متوجه درگیری احتمالی کلیه‌ها کند.

درمان

کلیه های شما بهتر کار خواهند کرد و طول عمرشان بیشتر خواهد شد اگر :
قند خونتان به خوبی کنترل باشد
فشار خونتان به خوبی کنترل باشد
عفونت ادراری تان درمان شود
اشکالات احتمالی موجود در سیستم ادراری اصلاح شود
از مصرف داروهایی که ممکن است به کلیه ها آسیب برسانند پرهیز شود ( به ویژه مصرف بیش از حد و بدون نسخه داروهای ضد درد ) .
اگر هیچ یک از علائم وجود نداشته باشد ، پزشک شما سعی خواهد کرد تا کار کلیه هایتان را حتی الامکان حفظ کند . استفاده از داروهای ضد فشار خون که مهار کننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین هستند ( مثل کاپتوپریل ، انالاپریل ) ، به آهسته کردن سیر نارسایی کلیه کمک می کنند .

متخصص کلیه که نفرولوژیست نامیده می شود ، با کمک شما ، خانواده و متخصص تغذیه ، یک برنامه درمانی برای شما طراحی می کند . دو چیز برای حفظ سلامتی کلیه های شما اهمیت دارد : یکی کنترل فشار خون و دیگری رعایت رژیم غذایی دیابتی – کلیوی . محدود کردن پروتئین رژیم غذایی نیز مفید است . شما با کمک متخصص تغذیه می توانید برای رژیم غذایی خود برنامه ریزی کنید .

اگر درمان را زود شروع کنیم و در مرحله میکروآلبومینوری متوجه مشکل شویم، می‌توانیم از پیشرفت ضایعات کلیوی جلوگیری کرده و یا سیر آن را بسیار کند کنیم. پس علاوه بر قند خون باید فشار خون خود را به طور دقیق کنترل کنید.
هدف پزشکان این است که فشار خون در بیماران دیابتی به عدد کمتر از 13 روی 8 برسد. اگر دفع آلبومین (آلبومینوری) زیاد باشد حتی باید فشار خون را به کمتر از 12 روی 75 رساند. فشار خون بالاتر از این اعداد می‌تواند به بدتر شدن ضایعات کلیوی منجر شود.
برای ثابت نگه داشتن فشار خون شما در این مرحله امکان دارد برایتان داروهایی مانند کاپتوپریل و انالاپریل تجویز شود که این داروها علاوه بر فشارخون، بر دفع آلبومین کلیه‌ها نیز موثرند. پس لطفا از این که پزشک شما چنین داروهای فشارخونی را تجویز می‌کند، در حالی که شما افزایش فشارخون ندارید، تعجب نکنید و خودسرانه مصرف آنها را کم و زیاد یا قطع ننمایید.

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)

دیابت بارداری: نشانه‌ها و کنترل بیماری

دیابت بارداری یکی از انواع دیابت است که در این دوران بروز می کند و در اغلب موارد نیز با خاتمه بارداری از بین می رود، اما از آنجا که ابتلا به دیابت در دوران حاملگی جزء بارداری‌ های پرخطر محسوب می ‌شود و بی ‌توجهی به درمان و کنترل آن پیامدهای جد‌ی‌ بر‌ای مادر و جنین به دنبال‌ دارد، پیگیری آن بسیار حائز اهمیت است. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد درمان دیابت بر روی لینک کلیک نمایید. همچنین برای آگاهی از درمان دیابت نوع دو نیز می‌توانید بر روی لینک آن کلیک نمایید.

%d8%b3%db%8c

دیابت حاملگی یکی از حالات بارداری پرخطر محسوب می ‌شود و مبتلایان به این بیماری باید بیشتر از دیگران مراقب باشند.

این بیماری معمولاً بعد از هفته 28 بارداری در فرد ‌ایجاد می ‌شود و این افراد ممکن است قبل از بارداری نشانه ‌‌ای از دیابت نداشته باشند و بعد از بارداری هم اغلب دیابت آنها از بین‌ خواهد رفت و دیگر نیازی به تزریق انسولین نخواهند داشت.
دیابت بارداری از اختلالات مهم دوران بارداری است که 2 تا 7 درصد زنان باردار به آن مبتلا می‌شوند. برخی افراد تصور می‌کنند فقط زنانی که پیش از بارداری به دیابت مبتلا بوده‌اند، در دوران بارداری این بیماری را تجربه می‌کنند، در حالی که دیابت حاملگی نوعی دیابت است که ناگهان در دوران بارداری بروز می‌کند… زنانی که در بارداری قبلی خود، قندخون بالا یا نوزاد با وزن بالا داشته‌اند، سابقه مرگ داخل رحمی جنین بدون علت مشخص و زنان چاق با BMI بالای 30، بیشتر در معرض خطر ابتلا به دیابت بارداری قرار دارند. علاوه بر این، زنانی که پدر و مادر مبتلا به دیابت دارند نیز در معرض خطر هستند. اگر قبل از بارداری مراجعه کرده باشند، قندخون آنها را کنترل می‌کنیم، قند خون بعد از غذا و هموگلوبین A1C هم بررسی می‌شود اما اگر در زمان بارداری مراجعه کنند، در سه ماهه اول بارداری قندخون آنها آزمایش می‌شود. در صورتی که نتیجه این آزمایش‌ها طبیعی بود، به خانم باردار توصیه می‌کنیم رژیم غذایی مناسبی داشته باشد. در هفته 24 تا 28 بارداری مجددا هم قندخون ناشتا و هم تست تحمل گلوکز گرفته می‌شود.
ممکن است زن باردار، هیچ یک از علایم خطر را نداشته باشد، اما به دیابت بارداری مبتلا شو.
بارداری خود یک عامل خطر برای بروز دیابت است.بنابر این از زنانی که هیچ یک از علایم خطر ابتلا به دیابت بارداری را نداشته باشند تست غربالگری گرفته می‌شود.

این افراد در هفته 24 تا 28 بارداری بهتر است از نظر ابتلا به دیابت بررسی ‌شوند. در این زمان از مادران باردار تست 50 گرم گلوکز گرفته می‌شود به‌گونه‌ای که 50 گرم گلوکز به آنها داده و بعد از یک ساعت میزان قندخونشان بررسی می‌شود، اگر بالای 130 میلی گرم در دسیلی تر بود، لازم است تست تحمل گلوکز بدهند. در زنانی که پدر و مادرشان مبتلا به دیابت نوع2 هستند، احتمال ابتلا به دیابت بارداری بیشتر است.

نشانه‌های دیابت بارداری

دیابت بارداری یک نوع از بیماری دیابت است که در طی دوران بارداری در زنان بروز می کند و معمولا بعد از تولد نوزاد برطرف می شود. علائم دیابت بارداری شبیه علائم بقیه انواع دیابت است.

در طی عمل هضم غذاها در دستگاه گوارش، کربوهیدرات ها به گلوکز تبدیل می شوند. گلوکز وارد جریان خون می شود و توسط هورمونی به نام انسولین که از لوزالمعده ترشح می شود، به داخل سلول های بدن منتقل می شود تا بسوزد و انرژی تولید کند.

در بیماران مبتلا به دیابت، انسولین به مقدار کافی تولید نمی شود و یا این که سلول ها نمی توانند از انسولین استفاده کنند و گلوکز وارد سلول ها نمی شود، در نتیجه میزان گلوکز (قند) خون بالا می رود.

دیابت بارداری یک نوع از بیماری دیابت است که در طی دوران بارداری در زنان بروز می کند و معمولا بعد از تولد نوزاد برطرف می شود.

دیابت بارداری در 3 تا 6 درصد زنان باردار دیده می شود و معمولا در سه ماهه دوم بارداری شروع می شود.

علائم شایع دیابت بارداری شبیه سایر نشانه های مرتبط با بارداری است. لذا تشخیص آن سخت است.

اگر هر یک از علائم زیر را در خودتان مشاهده کردید به پزشک مراجعه کنید تا آزمایش سنجش قند خون را برای شما بنویسد.

1- افزایش اشتها

پرخوری از علائم دیابت بارداری است، ولی علی رغم آن زن باردار ممکن است دچار کاهش وزن شود.

بدن در پاسخ به میزان بالای هورمون انسولین در خون، انسولین بیشتری را تولید و ترشح می کند. یک تاثیر انسولین این است که اشتها را زیاد می کند، در نتیجه میزان بیشتر انسولین، گرسنگی را بیشتر می کند.

2- تشنگی زیاد

زن باردار مبتلا به دیابت بارداری دچار تشنگی زیاد می شود، زیرا بدن برای رقیق کردن گلوکز بالا در خون، آب و مایعات بیشتری طلب می کند.

همچنین بدن برای رقیق کردن خون، مایعات را از بافت ها به سمت خون بیرون می کشد؛ بعنوان مثال آب عدسی چشم را خارج می کند. این عمل مسیر تمرکز بینایی را تحت تأثیر قرار داده و باعث تاری دید می شود.
وقتی نوسانات قند خون زیاد شود باعث احساس خستگی می گردد، زیرا بدن نمی تواند به طور مناسب از قند خون (گلوکز) به عنوان سوخت برای تولید انرژی استفاده کند. لذا انرژی بدن کم می شود

3- پرادراری

مصرف زیاد مایعات در اثر تشنگی زیاد باعث می شود زن باردار ادرار زیادی از بدن دفع کند.

همچنین پرادراری یکی از علائم دیابت است، زیرا کلیه ها با افزایش حجم ادرار می خواهند قند اضافی را از خودشان دور کنند.

این دفع زیاد ادرار با دفع متناوب مقادیر کم ادرار که طی بارداری شایع است متفاوت می باشد.
دادن آزمایش ادرار میزان بالای گلوکز را در ادرار مشخص می کند.

4- عفونت ها

زمانی که بیماری دیابت توانایی مبارزه بدن با عفونت ها را کم می کند، زن باردار دچار عفونت های مکرری در مثانه، واژن و پوست می شود.

گلبول های سفید خون از بدن در برابر باکتری ها دفاع می کنند، ولی با افزایش قند خون در دیابت، این گلبول ها نمی توانند به طور طبیعی عمل کنند. در نتیجه قدرت دفاعی بدن کم می شود.

همچنین یک خانم باردار مبتلا به دیابت بارداری می تواند دچار عفونت قارچی در واژن یا پوست شود.

تعداد کمی قارچ به طور طبیعی در ناحیه واژن وجود دارد. در دیابت بارداری، ترشحات واژن و ادرار حاوی گلوکز (قند) بیشتری هستند. در نتیجه قارچ های واژن، به عنوان غذا از گلوکز استفاده کرده و تکثیر پیدا می کنند.

در اثر قند خون بالا سیستم ایمنی بدن در معرض خطر قرار می گیرد و باعث می شود سلول های قارچ به عفونت قارچی تبدیل شوند.

دیابت باعث رشد زیاد قارچ کاندیداآلبیکانس می شود، در نتیجه فرد دچار عفونت های مکرر قارچی می گردد.

5- قند خون بالا

زمانی که یک خانم باردار علامت قابل توجهی از دیابت بارداری را نشان ندهد و علائم آن شبیه علائم بارداری عادی باشند، انجام آزمایشات تشخیص دیابت بارداری، به عنوان بخشی از مراقبت های پیش از زایمان برای زنان در معرض خطر بین هفته های 24 تا 28 بارداری لازم است.

برای این تشخیص (غربالگری)، پزشک آزمایش خون را برای اندازه گیری میزان گلوکز خون برای خانم باردار تجویز می کند.

6- تغییرات غیرعادی وزن

یک خانم باردار به طور متوسط در سه ماهه دوم بارداری، نیم کیلوگرم وزن در هفته اضافه می کند، ولی اگر خیلی بیشتر وزن اضافه کرد، یا افزایش وزن او متوقف شد و یا وزنش کم شد، باید به پزشک متخصص خودش مراجعه کند.

7- احساس خستگی

اگر سلول های بدن نتوانند از هورمون انسولین استفاده کنند، در نتیجه گلوکز نمی تواند وارد سلول ها شود و میزان آن در خون بالا می رود در نتیجه بدن مجبور می شود برای تأمین انرژی مورد نیاز سلول ها، عضلات و ذخایر چربی بدن را بسوزاند.

بنابراین زن باردار در اثر کاهش بافت ها و عضلات بدن دچار کاهش وزن و خستگی و بیحالی دائمی می شود، چون این عمل باعث می شود بدن انرژی بیشتری مصرف کند.

همچنین وقتی نوسانات قند خون زیاد شود باعث احساس خستگی می گردد، زیرا بدن نمی تواند به طور مناسب از قند خون (گلوکز) به عنوان سوخت برای تولید انرژی استفاده کند. لذا انرژی بدن کم می شود.

کنترل بیماری

برای کنترل دیابت بارداری اقدامات به شرح زیر توصیه می گردد:
• پایش منظم سطح قند خون در طی روز (در مراحل اولیه توصیه می گردد که 4 بار در روز قند خون را با دستگاههای اندازه گیریقند خون کنترل نمایید: قبل از صبحانه و 2 ساعت پس از هر وعده غذایی، برخی مواقع پایش قند خون قبل از همه وعده های غذایی نیز ممکن است لازم گردد. البته بعد از طی مرحله حاد نیاز به این میزان اندازگیری نخواهد بود)
• بررسی ادرار به منظور وجود کتونها (یک نوع اسید که وجود آن در ادرار نشان می دهد دیابت شما تحت کنترل نمی باشد)
• از رهنمودهای غذایی ای که پزشک معالجتان به شما دستور داده است ، پیروی کنید . نظم غذایی یکی از مهمترین موارد در کنترل قند خون در طی ساعات روز خواهد بود. بر همین اساس از شما خواسته می شود تا دریافت کالری تان را در چند نوبت در طی روز توزیع کنید.
• پس از کسب اجازه پزشک معالجتان، فعالیت بدنی و ورزش داشته باشید. داشتن پیاده روی به طور منظم در کنترل سطح قند خون بسیار مفید خواهد بود. برای جلوگیری از بروز عوراض در تعیین و نوع فعالیت بدنی حتما با پزشکتان مشورت نمایید.
• روند افزایش وزنتان را بررسی کنید. در طی دوران بارداری میزان افزایش وزن باید بین 7- 14 کیلو باشد. در افرادی کهبارداری را با چاقی و افزایش وزن آغاز می نمایند این میزان افزایش وزن بویژه در صورت ابتلا به دیابت بارداری باید حداقل باشد.
• در صورت نیاز انسولین مصرف کنید . انسولین تنها داروی دیابتی است که مصرف آن در طی بارداری در صورت عدم کنترلقند خون توصیه می گردد.
• افزایش فشار خونتان را کنترل کنید.

پایش قند توسط خود بیمار

پایش سطح گلوکر خونتان در طی دفعات معین در طی روز به شما کمک می کند تا تخمین بزنید که آیا الگوی رژیم غذایی و فعالیت بدنی ای که دارید برای کنترل سطح قند خون شما مفید است و یا نیاز به تجویز انسولین اضافی برای حفظ رشد و نمو صحیح در فرزندتان می باشد. پزشک معالجتان از شما خواهد خواست که گزارش های ثبت مصرف غذای روزانه خود را حفظ کنید و نیز از شما خواهند خواست که با ثبت مصرف قند و شکر خانگی خود، از مصرف بی رویه قندهای ساده پرهیز نمایید.
پایش قند خون شما شامل مراحل پیچیده ای نخواهد بود: با ایجاد خراش ظریف در نوک انگشتتان با یک ابزار نوک تیز ( لانست: ابزاری شبیه یک سوزن کوچک و نوک تیزکه دردی را برای شما به همراه نخواهد داشت) و چکاندن یک قطره خون بر روی صفحه باریک تست و استفاده از یک گلوکو متر ( ابزار پایش گلوکز خون ) می توانید میزان قند خون خود را براحتی تعیین نمایید. نتایج را در دفترچه گزارش روزانه خود ثبت نمایید و سپس ابزار های یکبار مصرف استفاده شده را ( سر سوزن و صفحه تست ) را دور بریزید ( در یک حفاظ یا قوطی پلاستیکی محکم و مناسب). در هنگام مراجعه مجدد به پزشکان دفتر ثبت قند خون خود را به همراه داشته باشید. بر آن اساس پزشک شما خواهد توانست قند خونتان را ارزیابی کند که آیا گلوکز خون شما به خوبی کنترل شده است و یا خیر و نیز می تواند تخمین بزند که آیا نیاز به ایجاد تغییراتی در برنامه درمانی شما هست و یا خیر؟
در هنگام خرید گلوکومتر پزشک شماو یا داروساز در داروخانه به شما نشان خواهد داد که چگونه از گلوکز متر ( ابزار پایش گلوکز خون) استفاده کنید. هدف از این بررسی ها و پایش ها این است که تا حد امکان قند خون در سطحی نزدیک به سطح نرمال حفظ گردد.
سطوح طبیعی قند خون در دوران بارداری با افراد دیگر متفاوت است. میزان طبیعی این سطوح به شرح جدول زیر هستند:

سطوح طیبیعی قند زمان تست
سطوح گلوکز پلاسمای خون کمتر از 105
سطوح گلوکز خون کامل کمتر از 95
قبل از صبحانه

سطوح گلوکز پلاسمای خون کمتر از 130
سطوح گلوکز خون کامل کمتر از 120

2ساعت پس از وعده غذایی
اگر با اجرای برنامه درمانی نتایج بالا حاصل نگردند، آن موقع پزشک شما انسولین درمانی را شروع می نماید.

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)

دیابت بی مزه: نشانه‌ها و علل دیابت بی مزه و درمان آن

دیابت بی مزه نوعی بیماری است که طی آن، مقدار زیادی از مایع رقیق شده به صورت ادرار از بدن بیمار دفع می شود.

images
عوامل متعددی سبب بروز این بیماری در افراد می شود. دیابت بی مزه در موارد زیادی از دوران بچگی یا اوایل بزرگسالی (حدود ۲۰ سالگی) شروع می شود و در مردان شایع تر از زنان است. منشا بروز این بیماری، اختلال در عملکرد غده هیپوفیز مغز است و هر عاملی که موجب بیماری یا نقص عملکرد هیپوفیز شود، باعث بروز دیابت بی مزه می شود. از مهم ترین عوامل بروز این بیماری می توان به وجود تومورهای هیپوفیز یا هیپوتالاموس اشاره کرد. اعمال جراحی روی هیپوفیز یا هیپوتالاموس یا استفاده از مواد رادیواکتیو و اشعه درمانی تومورهای مغزی را نیز باید از علل دیگر این بیماری دانست. عامل دیگر، صدمه شدید به سر در اثر تصادف یا ضربه مغزی است که اغلب با شکستگی جمجمه همراه است.
عامل دیگر، مرگ مغزی و ایست قلبی تنفسی در افراد است که با تاثیر روی سلول های مغزی موجب بروز دیابت بی مزه می شود. در برخی موارد نیز هیچ کدام از عوامل بالا در بیمار دیده نمی شود اما فرد به این بیماری مبتلا است. این بیماران به طور معمول از دوران کودکی گرفتار این بیماری شده اند و اگر هیچ عامل محرک بیماری را با خود به همراه نداشته باشند، به عنوان بیماران ناشناخته طبقه بندی می شوند. علایم مهم این بیماری عبارتند از از پرادراری، تشنگی و پرنوشی که تقریبا در تمام بیماران مبتلا به دیابت بی مزه دیده می شود. در نوع شدید بیماری، حجم زیادی از مایعات بدن به صورت ادرار از بدن بیمار دفع می شود که گاهی این مقدار به حدود ۱۶ تا ۲۴ لیتر در روز می رسد و بیمار نیاز به ادرار کردن در هر ۳۰ تا ۶۰ دقیقه دارد. در این حالت، ممکن است کم آبی شدید موجب بروز ضعف، تب، مشکلات روانی و جسمی شدید و حتی مرگ شود. به همین علت در برخورد با این بیماران باید آنها را به سرعت به مراکز درمانی منتقل کرد تا علت بروز بیماری مشخص و سپس با درمان ابتدایی موجب جلوگیری از بروز عوارض بیماری در شخص شویم و درنهایت با بررسی دقیق، علت اصلی بروز بیماری کشف و درمان شود.جهت کسب اطلاعات در مورد درمان دیابت بر روی لینک کلیک نمایید. همچنین جهت کسب اطلاعات بیشتر در مورد درمان دیابت نوع دو نیز می‌توانید بر روی لینک مورد نظر کلیک نمایید.

نشانه های دیابت بی مزه

علایم بیماری دیابت بی مزه به ندرت، خود به خود و در اثر مصرف بیش از حد آب ایجاد می شوند. ممکن است این بیماری اکتسابی، فامیلی، با علت ناشناخته، عصبی، با منشاء کلیوی یا با عامل روانی باشد. حجم ادرار ۲۴ ساعته به بیش از ۵۰ میلی لیتر بر حسب هر کیلوگرم وزن بدن یا (بیش از ۱۰ لیتر) می رسد و در نتیجه تکرر ادرار، بی اختیاری ادرار در شب و یا ادرار بیش از حد در هنگام شب ایجاد می شود که ممکن است به اختلال خواب و خستگی یا خواب آلودگی در طول روز منجر شود. علل متعددی می توانند موجب بروز دیابت بی مزه با منشاء هیپوفیز و یا با منشاء کلیوی شوند. از شایع ترین علل دیابت بی مزه ضربه مغزی یا جراحی های انجام شده در جمجمه است.
تشخیص دیابت بی مزه با استفاده از آزمایش محرومیت آب صورت می گیرد که در اثر آن حجم ادرار، افزایش و اسمولالیته آن کاهش پیدا می کند.
درمان دیابت بی مزه در موارد خفیف بیماری ضروری نیست. در موارد شدیدتر، از وازوپرسین به شکل تزریق در داخل عضله یا اسپری بینی استفاده می شود. داروهای ادرارآور تیازیدی گاهی با تخلیه نمک، دفع ادرار را تا ۵۰ درصد کاهش می دهند.
شیرخواران ،بچه های کوچک و افراد مسن به ویژه نسبت به عوارض خطرناک ناشی از کم آبی بدن آسیب پذیر هستند و از این رو پایش بسیار دقیق در موارد مشکوک بیماری، به ویژه پس از جراحی یا ضربه مغزی ضرورت دارد.

علل دیابت بی مزه

1- کاهش ترشح هورمون تغلیظ کننده ادرار از غده هیپوفیز خلفی. این هورمون، آنتی دیورتیک (ضد ادرار) یا ADH نام دارد.

کاهش ترشح این هورمون می‌تواند به علل زیر رخ دهد:
– صدمه به سر که منجر به آسیب غده هیپوفیز شود
– تومور غده هیپوفیز
– تومورهای مغزی که به غده هیپوفیز فشار وارد آورند
– عفونت مغز مثل آنسفالیت یا مننژیت
– پس از جراحی هیپوفیز
– خونریزی درون جمجمه
– آنوریسم (بیرون‌زدن دیواره رگ‌ها)

2- هورمون آنتی دیورتیک به علت ابتلا به برخی بیماری‌های کلیوی، تاثیر لازم را بر بدن نمی‌گذارد مثلا در دیابت نوروژنیک، کلیه به هورمون ADH پاسخ نمی دهد.

همچنین می توان گفت دیابت بی‌مزه هم علل ژنتیک و هم غیرژنتیک دارد.
اشکال در ترشح هورمون ممکن است علت ژنتیک داشته باشد یا از تغییرات سیستم ایمنی بدن علیه غده هیپوفیز خلفی ناشی شود.
مشکلات کلیه هم امکان دارد منشاء ژنتیک یا اکتسابی داشته باشد.
بیمار مبتلا به دیابت بی مزه به شدت احساس تشنگی می‌کند به گونه‌ای که شب‌ها به عللی مانند تشنگی یا احساس دفع ادرار از خواب بلند می‌شود
به طور طبیعی پلاسما در کلیه در جریان است و به نفرون‌های کلیوی وارد و مقدار زیادی از آن بازجذب و مقدار کمی از آن به صورت ادرار دفع می‌شود.

اگر هورمون آنتی دیورتیک کم ترشح شود یا به خوبی عمل نکند، بیشتر پلاسمای وارد شده به کلیه‌ها، دفع می‌شود و به جریان خون باز نمی‌گردد، در نتیجه غلظت سدیم خون افزایش می‌یابد.

بیمار در این شرایط به شدت احساس تشنگی می‌کند به گونه‌ای که شب‌ها به عللی مانند تشنگی یا احساس دفع ادرار از خواب بلند می‌شود. علاوه برآن حجم خون او کاهش می‌یابد.

درمان:

اقدامات‌ آزمایشگاهی‌ تشخیصی‌ مثل‌ آزمایش‌ محرومیت‌ از آب‌ برای‌ تعیین‌ سطح‌ هورمون‌ ضدادراری‌. این‌ اقدامات‌ باید تحت‌ نظارت‌ دقیق‌ پزشک‌ انجام‌ شوند. درمان‌ شامل‌ کنترل‌ تعادل‌ آب‌ و الکترولیت‌ و پیشگیری‌ از کم‌آبی‌ و نیز شناسایی‌ و رفع‌ علت‌ دیابت‌ بیمزه‌ است‌. وزن‌ خود را روزانه‌ ثبت‌ کنید. یک‌ دست‌بند یا گردن‌ آویز همراه‌ داشته‌ باشید که‌ نشاندهنده‌ بیماری‌ شما و داروهایی‌ که‌ دریافت‌ می‌کنید باشد.

داروها:

برخلاف انواع دیابت دیگر که اغلب انسولین تجویز می‌شود داروی دیگری در دیابت بی مزه تجویر می‌شود. هورمون‌ ضدادراری‌ صناعی‌ به‌ صورت‌ قطره‌ بینی‌، پودر، یا به‌ شکل‌ تزریقی‌ ممکن‌ است‌ تجویز شود.

فعالیت‌:

محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد.

رژیم‌ غذائی‌:

رژیم‌ خاصی‌ توصیه‌ نمی‌شود. تا حدی‌ که‌ احساس‌ نیاز دارید آب‌ بنوشید.

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)

گرفتگی عروق قلب: علت، علائم و درمان

بیماری ” گرفتگی رگ‌های قلب (تصلب شرایین)” به معنای تجمع پلاک‌ها در داخل شریان‌های خون است. این شریان‌ها سرخرگ‌های خونی هستند که خون غنی از اکسیژن را به قلب و سایر قسمت‌های بدن شما منتقل می‌سازند. پلاک‌ها، از چربی، کلسترول، کلسیم، و سایر مواد موجود در خون تشکیل شده‌اند. با گذشت زمان، این پلاک‌ها سفت شده و باعث تنگ شدن شریان‌ها می‌شود. در نتیجه جریان خون غنی از اکسیژن، به اندام‌ها و سایر قسمت‌های بدن شما محدود می‌گردد. گرفتگی رگ‌های قلب (تصلب شرایین) می‌تواند به مشکلات جدی از جمله حمله قلبی، سکته، یا حتی مرگ منجر شود. جهت کسب اطلاعات بیشتر در مورد آنژیوگرافی قلب بر روی لینک کلیک نمایید.

download

علت گرفتگی عروق قلب:

معمولا تصور میشود تنها عامل گرفتگي عروق كرونر چربي زیاد خون است كه درديواره داخلي رگها رسوب كرده وباعث انسداد آنها ميشود. اما شمار زیادی از افراد كه هيچوقت داراي چربي خون بالا نبوده ، ازتحرك كافي برخورداربوده واصلا اهل سيگارهم نبوده اند ، درسنين 35 و 40 سالگي دچارگرفتگي عروق كرونر قلب شده وكارشان به عمل جراحي قلب كشيده شده است . همچنین بالعکس افراد متعددی هستند که چربیهای زیادی مصرف کرده اند ، تحرک یا ورزش خاصی هم نداشته اند وحتی در سنین بالا هم هرگز دچار گرفتگی عروق نشده اند .
پس عامل ياعوامل ايجاد اين بيماري چيست وچگونه ميتوان ازابتلا به آن پيشگيري نمود ؟
در پاسخ گفته میشود مساله قابل تامل نوع چربی های مصرف شده است ، هر نوع چربی باعث گرفتگی عروق نمیشود بلکه فقط تكه‌های‌ بافت‌ چربی‌دار، كه‌ حاوی‌ لیپوپروتئین‌ كم‌چگال‌ (همان‌ كلسترول‌ بد) هستند و به‌ دیواره‌ سرخرگ‌ آسیب‌ می‌رسانند، اغلب‌ در محل‌ اتصال‌ و انشعاب‌ سرخرگ‌ها رسوب‌ می‌كنند و موجب انسداد عروق میشوند . تشكیل‌ این‌ رسوبات‌ شاید حتی‌ در اوایل‌ جوانی‌ آغاز شود. با تجمع‌ چربی های زاید ‌، انعطاف‌پذیری‌ سرخرگ‌ كم‌ و فضای‌ داخلی‌ آن‌ تنگ‌تر می‌شود. در نتیجه‌ ازمقدار عادی جریان‌ خون‌ کاسته می شود . از طرفی‌ این‌ رسوبات‌ ممكن‌ است‌ شكاف‌ بردارند یا پاره‌ شوند و روی‌ آنها لخته‌ خونی‌ تشكیل‌ شود كه‌ در نتیجه‌، رگ‌ بیشترمسدود می‌شود .
این چربیهای زائد که باعث انسداد عروق میشوند چطور و چگونه وارد جریان خون میشوند ؟
پاسخ : چربیهای زائد آسیب رسان معمولا درساخت روغنهای نباتی (مایع و جامد ) صنعتی و غیر اورگانیک بکارگیری میشوند بنابراین اشخاصی که به مدت طولانی از این نوع روغنها استفاده میکنند ، چربی{ بد } خون آنها افزایش یافته و در نتیجه دچار گرفتگی عروق قلب میشوند .

علائم

گرفتگی رگ‌های قلب (تصلب شرایین) معمولا” علائم و نشانه‌های خاصی ندارد، مگر تا زمانی که یکی از عروق به شدت تنگ شده یا کاملا” مسدود شود. بسیاری از افراد نمی‌دانند که مبتلا به این بیماری هستند تا زمانی که دچار یک عارضه اورژانسی مانند حمله قلبی یا سکته مغزی شوند. البته برخی افراد ممکن است علائم و نشانه‌های این بیماری را داشته باشند. این علائم بستگی دارد به اینکه کدام سرخرگ مسدود شده است.

درمان

درمان تنگی یا انسداد عروق کرونری قلب سه راه دارد:اول درمان طبی (دارو درمانی ) ، دوم درمان اینترونشن غیر تهاجمی( آنژیوپلاستی و بالون زدن و گذاشتن استنت ) و سوم جراحی باز پیوند عروق کرونری (بای پس عروق کرونری قلب). که مهمترین راه درمان گرفتگی عروق قلب هنوز دارو است.
در دودسته از بیماران، درمان طبی به درمان مداخله ای (آنژیوپلاستی یا جراحی باز قلبی ) ترجیح داده می شود. توجه داشته باشید که پزشکان با سبک و سنگین کردن سود نوع درمان با عوارض احتمالی این تصمیم را می گیرند و خیلی سلیقه ای نبوده و معیار های علمی زیادی دارد وبه شدت بیماری کرونری ، مرحله بیماری، علائم بیمار و فانکشن کلاس بیمار، بیماری های همراه، سن بیمار و… بستگی دارد که از حوصله و توان این مقاله خارج است و صد البته به تصمیم و نظر بیمار هم بستگی دارد.
گروه اول بیماران کم خطر تر که درمان طبی دارویی در انها بهتر از قبول ریسک و خطر جراحی باز قلب یا حتی آنژیوگرافی و سپس بالون زدن و تعبیه استنت (اینترونشن PCI) است .
دسته دوم گروهی بیماران پر خطر برای مداخله که این بیماران برای آنها آنژیوپلاستی و تعبیه استنت و نیز عمل جراحی نامناسبند و علارغم بیماری کرونری قلب پر خطر ، بدلیل ریسک بالای مداخله (آنژیوپلاستی یا جراحی) در این بیماران ، درمان دارویی درمان مناسب خواهد بود. خیلی از بیماران فکر می کنند که اگر عمل نشوند و با درمان دارویی شوند به معنی قطع امید پزشکان بوده و زندگی دیگر تمام شده است در حالیکه اینطور نبوده و پزشکان بر اساس مطالعات قبلی و اندیکاسیون های مشخص علمی، درمان داروئی را برای بیمار مناسبتر از هر مداخله ای میدانند .
در برخی موارد این چنینی ، درمانهای جایگزین مثل بازتوانی قلب بویژه با روش فشارنده متناوب تقویت شده خارجی (EECP ) مناسب است. با پزشک خود در این مورد مشورت کنید راه‌های پیشگیری یا به تاخیر انداختن بیماری گرفتگی رگ‌های قلب (تصلب شرایین)
کنترل عوامل خطر ساز می‌تواند به پیشگیری یا تاخیر گرفتگی رگ‌های قلب (تصلب شرایین) و بیماری‌های مرتبط با آن کمک کند. هرچه عوامل خطرساز بیشتر باشد، خطر ابتلاء شما به گرفتگی رگ‌های قلب (تصلب شرایین) افزایش می‌یابد.
اقدامی که می‌توانید در این راستا انجام دهید، اتخاذ یک شیوه زندگی سالم است که می‌تواند شامل این موارد باشد:
 تغذیه مناسب برای سلامتی قلب
 فعالیت بدنی
 ترک سیگار
 کنترل وزن
اقدام دیگری که می‌تواند در پیشگیری یا تاخیر بیماری گرفتگی رگ‌های قلب (تصلب شرایین) موثر باشد، آگاهی در خصوص سابقه خانوادگی برای گرفتگی رگ‌های قلب است. اگر شما یا یکی از اعضاء خانواده شما مبتلا به بیماری‌های مرتبط با گرفتگی رگ‌های قلب (تصلب شرایین) باشد، حتما” به پزشک خود اطلاع دهید.
درمان در طب نوین :
1- در موارد سطحی استفاده از داروهای رقیق کننده خون
2- درموارد با علائم گرفتگی بیشتر، آنژیو و بالن
3- در موارد ی،عمل استنت (فنر ) گذاری در رگ قلب
4- در موارد حاد ، عمل قلب باز
پارسی طبيکي از روشهاي درمان گرفتگي عروق کرونر، عمل جراحي روي عروق کرونر و استفاده از گرافت باي پس است.
اين روش نخستين بار به وسيله کولسوو (Kolesou) جراح معروف روسي در سال 1964بر انسان انجام شد و تا امروز پيشرفت بسيار چشمگيري داشته است.
پيوند عروق قلبي در شرايط خاصي ضرورت پيدا مي کند. يکي ديگر از روشهاي درمان تنگي عروق استفاده از استنت هاست. وظيفه اصلي استنت ها باز نگه داشتن عروق بيمار و ايجاد يک مجراي مناسب براي عبور جريان خون است.
استنت ها نخستين بار در سال 1969 به وسيله دوتر (Dotter) و به منظور درمان بيماري هاي عروقي در حيوانات مورد استفاده قرار گرفتند.پس از بررسي و مطالعه کاشت استنت هايي از جنس استنلس استيل (نوعي آلياژ ضدزنگ) و نيتينول روي حيوانات که نتايج موفقيت آميزي را به همراه داشت سال 1986 اولين استنت خوداتساع از جنس استنلس استيل به صورت موفقيت آميز در عروق کرونر انسان کار گذاشته شد و تا امروز استنت ها پيشرفت بسيار چشمگيري داشته اند.

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)

آنژیوگرافی قلب: هدف، اقدامات قبل وبعد از آن، عوارض و مزایا

آنژیوگرافی قلب سابقه نسبتاً زیادی دارد؛ اولین بار حدود ۴۵ سال قبل این کار انجام شد. در آن زمان هم با وسیله‌ای به نام کاتتر، از طریق رگ دست، به رگ قلب می‌رسیدند و عکس‌برداری انجام می‌دادند.
نام آنژیوگرافی قلب برای بسیاری از بیماران ترسناک و وحشت‌انگیز است اما واقعیت این است که این روش تصویربرداری آنقدر که فکر می‌کنید هم ناخوشایند و خطرناک نیست. شاید بتوان گفت در حال حاضر میزان مرگ و میر ناشی ازآنژیوگرافی از یک درصد هم کمتر باشد اما از طرف دیگر این روش تصویربرداری اطلاعاتی را به دست می‌دهد که شاید هیچ روش دیگری قادر به مهیاکردن آنها نباشد.

download-2

آنژیوگرافی عروق کرونر به معنی عکسبرداری ا ز رگ های خونرسان قلب بااستفاده از تزریق یک ماده رنگی(حاجب) می باشد . با این روش پزشک از گرفتگی یا عدم گرفتگی سرخرگ های کرونر قلب (خون رسان) آگاهی می یابد. آنژیوگرافی یکی از دقیق ترین روشهای تشخیص بیماری عروق قلب است برای انجام آنژیوگرافی نیاز به بیهوشی نیست گاهی قبل از شروع کار یک آرامش بخش داده میشود .طول مدت آنژیوگرافی بسته به شریان مورد بررسی متفاوت است، ولی معموال بین ۱۵ تا ۴۵ دقیقه طول میکشد. با توجه به اینکه امروزه در تمام دنیا و کشور ما از شایعترین بیماری های قلبی و در راس علت مرگ و میر بیماری عروق کرونر است. هرروز روش های تشخیصی و درمانی جدیدی با موفقیت بیشتر و عوارض کمتر وارد عرصه پزشکی می شوند که بصورت روزمره بطور وسیعی در بیمارستان های مختلف استفاده می شوند . اگرچه معمولا آنژیوگرافی بدون درد و ناراحتی انجام می‌شود، اما در مواردی نیز آنژیوگرافی عوارضی دارد و هنگام تزریق ماده حاجب احساس تهوع و استفراغ، برافروختگی موقت یا گرمی به بیمار دست می‌‏دهد که به سرعت برطرف می‌شود. آنژیوگرافی معمولا یک آزمایش بی‌خطر است اما در موارد نادر اگر در حین عبور کاتتر بیمار دچار مشکل شود، معمولا می‌توان به سرعت داروهای لازم را به طور مستقیم به داخل قلب تزریق و مشکل را رفع کرد. جهت کسب اطلاعات در مورد درمان گرفتگی عروق قلب بر روی لینک کلیک نمایید.

هدف

سرخرگهای کرونری، خون و اکسیژن مورد نیاز عضله قلبی را تامین می کنند. ممکن است این سرخرگ ها متعاقب تجمع کلسترول، سلول ها یا سایر موارد دچارتنگی شوند . این امر سبب کاهش جریان خون به قلب شما می شود . اگر یک لخته خون تشکیل شود و به طور کامل جریان خون از خالل سرخرگ را دچار انسداد سازد، حمله قلبی رخ می دهد. آنژیوگرافی صرفاً یک روش تشخیصی بوده که با استفاده از اشعه ایکس و برای بررسی عروق قلب یاکرونر و تعیین میزان انسداد عروقی می باشد ومنجر به باز شدن عروق نمی شود. بر اساس ضایعات عروقی مشاهده شده در آنژیوگرافی ممکن است آنژیوپالستی (PTCA)، عمل جراحی (CABG) و یا درمان دارویی انتخاب شود. ممکن است درصورت مناسب بودن شرایط، عمل آنژیوپالستی بالفاصله بعداز آنژیوگرافی (یعنی در همان جلسه ) انجام شود. معمولا به دنبال رگ‌نگاری (آنژیوگرافی) و تشخیص قطعی رگهای مسدود شده، آنژیوپلاستی انجام می شود. طی آن نواحی باریک شده مجرای رگ به کمک باد کردن یک بالن کوچک مخصوص در داخل رگ، و یا از بین بردن انسداد به کمک لیزر باز می‌شوند.

اقدامات قبل از آنژیو

اقداماتی که قبل از انجام آنژیو انجام می شود عبارتند از:
1. حدود هشت ساعت قبل از انجام آنژیوگرافی، هیچ نوشیدنی و خوراکی نباید مصرف شود.
2. ممکن است پزشک از بیمار بخواهد که شب قبل از آنژیوگرافی، در بیمارستان بستری شود تا فرد تحت نظر قرار بگیرد.
3. صبح روز آزمایش نیز علایم حیاتی فرد مورد بررسی قرار می‌گیرد.
4. قبل از انجام آنژیوگرافی، بیمار باید فرم رضایت نامه را پر کند.
5. خطرات احتمالی در حین آنژیوگرافی و پس از آن، برای بیمار شرح داده می‌شود تا در صورت بروز خطر، فرد بیمار انتظار آن را داشته باشد.
6. اگر نسبت به غذاهای دریایی حساسیت غذایی دارید، حتما به پزشک خود اطلاع دهید. اگر تا به حال به موارد خاصی حساسیت شدیدی نشان داده‌اید نیز باید به پزشک خود بگویید.

اقدامات و توصیه های بعد از آنژیوگرافی

بعد از انجام آنژیو گرافی اقداماتی که توصیه می شود عبارتند از:
1. در صورتی که اقدام خاصی از قبیل آنژیوپالستی و یا عمل جراحی در نظر نباشد ، روز بعد از عمل بیمار قابل ترخیص بوده و میتواند فعالیت معمول را داشته باشد و استحمام بالمانع است.
2. ضایعه پوستی خاصی در محل آنژیوگرافی باقی نمی باشد.
3. روز بعد می توانید پانسمان خود را خارج و در صورت عدم مشکل خاص در رابطه با نتیجه آنژیوگرافی راه بروید.
4. به مدت یک هفته از بلند کردن اجسام بیش از یک کیلوگرم خودداری کنید.

عوارض آنژیوگرافی:

خطر مرگ ( کمتراز 11/0درصد) انفارکتوس قلبی حوادث عروقی مغزی آریتمی عوارض عروقی حساسیت به ماده حاجب پارگی حفرات قلب افت فشارخون و عوارض همو دینامیک
درکل آنژیوگرافی روش بسیار کم عارضه ای است و هیچ منع مطلقی ندارد مگراینکه خود بیمار رضایت به انجام آنژیو گرافی نداشته باشد بیشتر عوارض بدلیل بیماری پیشرفته بیمار از نظر شدت بیماری یا بیماریهای همراه با بیماری عروق کرونر است .
عوارض ماژوریا اصلی آنژیو گرافی کمتر از دو درصد است که اغلب براحتی با آمادگی کامل بیمار و رعایت شرایط آمادگی و کنترل وضعیت کلیوی و دیابت و داروهای ضد انعقاد و کنترل حساسیت و قطع بعضی داروها قابل پیشگیری و درمان می باشند بجز عوارض ناخواسته و غیر قابل پیش بینی که شرایط خاصی ضرورت دارد.
ـ معمولا طول مدت بستری برای آنژیو گرافی در بیماران سر پایی 6-4 ساعت و اطمینان از کنترل خونریزی و تثبیت علایم حیاتی و ریتم بیمار در صورتی که بیمار نیاز به آنژیوپلاستی یا جراحی اورژانس قلب نداشته باشد بیمار مرخص و ادامه درمان دارویی یا درمان مداخله ای را پیگیری می نماید.
ـ عوارض قلبی آنژیوگرافی درگروهی ازبیماران که تنگی سه رگ کرونر یا تنگی شدید شاهرگ قلب دارند- بیمارانی که درکلاس سه و چهار قلبی هستند بیماری دریچه ای میترال یا آئورت یا دریچه فلزی دارند- درصد پمپاژقلبی کمتراز 30درصد دارند تست ورزش پرخطر دارند فشار شریان ریوی بالا دارند و…بالاتر و بیشتر است .
ـ عوارض عروقی آنژیوگرافی دربیمارانی که استعداد خونریزی دارند یا وضیعت انعقادی کنترل نشده ای دارند بیماری عروق محیطی دارند یا فشار خون کنترل نشده دارند یا نارسایی شدید آئورت یا سکته مغزی اخیر دارند بیشتر است .

مزايا

آنژيوگرافي در زماني كوتاه وضعيت عروق قلب را به‌خوبي نشان داده و به پزشك كمك مي‌كند تا نوع درمان را با اطمينان بيشتري تعيين ‌كند. آنژيوگرافي درماني كاربرد بسيار گسترده‌اي داشته و در مقايسه با عمل جراحي از مزاياي متعدد از جمله كوتاه شدن دوره بستري، كاهش هزينه و كاهش عوارض بعد از عمل جراحي برخوردار است. به گفته وي امروزه آنژيوگرافي براي بررسي عروق كليه، مغز، قلب، ريه و دستگاه گوارش نيز به كار مي‌رود.

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)